Όταν πρωτοεμφανίστηκαν τα παιχνίδια τρόμου σε υπολογιστές και κονσόλες, οι παίχτες έπιασαν αμέσως το νόημα. Για να μπορέσουμε να αισθανθούμε στο πετσί μας την ατμόσφαιρα του εκάστοτε παιχνιδιού, κλείνουμε τα φώτα, φοράμε ακουστηκά, κλείνουμε τις πόρτες και ετοιμαζόμαστε για οτιδήποτε μπορεί να μας πετάξει το παιχνίδι. Είναι σαν να βλέπουμε ταινίες τρόμου με την μόνη διαφορά ότι ο πρωταγωνιστής είμαστε εμείς.

Μέχρι στιγμής, λίγοι είναι εκείνοι οι τίτλοι που έχουν καταφέρει να μας τρομάξουν με επιτυχία. Στους υπολογιστές αυτό είναι ένα συχνό φαινόμενο ενώ στις κονσόλες θα δυσκολευτούμε να βρούμε κάτι αξιόλογο. Αυτό το γεγονός παρατηρείται πιο έντονα στις φορητές κονσόλες μιας και η μικρή οθόνη και οι περιορισμένες δυνατότητες δεν είναι ικανές να δημιουργήσουν την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και για το Yomawari: Night Alone στο PSVITA.

Η πρώτη επαφή μου με τον τίτλο ήταν στο κρεβάτι μου, με σκοτάδι κάτω από τα σκεπάσματα. Με κλειστά τα φώτα και ακουστικά στα αυτιά, η έλειψη μουσικής, το σκοτάδι στο παιχνίδι και η μικροσκοπική isometric κλίμακα κατόρθωναν να προσδώσουν ένα μεγάλο ποσοστό φόβου στην ψυχή μου. Μετά από αρκετή ώρα, έπιασα τον εαυτό μου να γυρνάει ξαφνιασμένος σε κάθε μικρό θόρυβο μέσα στο σπίτι και πόσο μάλλον στο δωμάτιό μου. Και μετά από αρκετό καιρό κυκλοφορίας στην φορητή κονσόλα της Sony, το παιχνίδι της Nippon Ichi Software βρήκε τον δρόμο του για τους υπολογιστές μας. Γι’αυτό, φορέστε τα ακουστικά σας, σβήστε τα φώτα και ετοιμαστείτε για μια τρομακτική περιπλάνηση.

To Yomawari: Night Alone ξεκινάει με την βασική πρωταγωνίστρια του παιχνιδιού να έχει βγάλει βόλτα τον σκύλο της μέσα στην νύχτα. Μετά από λίγο, και με το σκοτάδι να έχει εδραιωθεί για τα καλά, η μικρή κοπέλα αποφασίζει να γυρίσει σπίτι της. Μαθαίνοντας μερικά πράγματα για τον χειρισμό του παιχνιδιού μέσω της εξιστόρησης, έρχεται το πρώτο καρδιακό επεισόδιο. Εκεί που περπατούσα με το σκυλί στον δρόμο, βρήκα μια πέτρα, την πέταξα στην μέση του δρόμου και ξαφνικά, από το πουθενά, ένα φορτηγό χτύπησε δυνατά το σκυλί στέλνοντάς το εκτός του δρόμου. Εκείνη ήταν η στιγμή που κόντεψα να ρίξω το χειριστήριο μιας και τινάχτηκα από την θέση μου (για άλλη μια φορά). Ψάχνοντας το κουτάβι μας, πηγαίνουμε στο σπίτι και ζητάμε βοήθεια από την μεγαλύτερη αδερφή μας η οποία μας ζητάει να μείνουμε σπίτι όσο εκείνη θα ψάξει. Μετά από λίγη ώρα, αποφασίζουμε να πάμε να βρούμε την αδερφή μας – που φυσικά έχει αργήσει – και καταλήγουμε στην σκοτεινή πόλη γεμάτη με φαντάσματα και τέρατα.

Τα πρώτα λεπτά στο παιχνίδι είναι αυτά που θα μας στοιχειώσουν για όλη την υπόλοιπη εμπειρία. Μέχρι να μάθουμε πως δουλεύει το παιχνίδι και τι υπάρχει σε αυτό, τα πάντα γύρω μας φαντάζουν απειλητικά. Ακόμα και οι κλειστοί δρόμοι είναι ικανοί να μας δημιουργήσουν το αίσθημα του άγχους μιας και δεν μπορούμε να δούμε τους κινδύνους που παραμονεύουν μέσα στο σκοτάδι.

Το Yomawari είναι ένα Isometric Survival Horror χωρισμένο σε κεφάλαια. Κάθε κεφάλαιο μας θέτει σε εξερεύνηση της πόλης για να βρούμε τον σκύλο μας, την αδερφή μας και για να λύσουμε τους γρίφους που βρίσκονται διάσπαρτοι μέσα στην πόλη. Η πόλη μας είναι αρκετά μεγάλη αλλά έρημη και η δομή της μας οδηγεί πάντα στον βασικό μας στόχο. Σε κάθε γωνιά, είτε αυτή είναι ένα πάρκο, μια γειτονιά ή ένα δασάκι, θα βρούμε αντικείμενα για να χρησιμοποιήσουμε ή να κρατήσουμε για το ημερολόγιό μας. Τα νομίσματα που θα βρούμε βοηθούν ώς προσφορά στα αγαλματάκια της Θεότητας – και λειτουργούν και ως QuickSave για Warp Points. Και ως Survival Horror, δεν θα παλέψουμε με κάποιο τέρας αλλά θα τρέχουμε για να σωθούμε.

Μια ευχάριστη αλλαγή είναι το γεγονός ότι το παιχνίδι δεν θα μας πάρει από το χεράκι. Αντιθέτως, πέρα από την σύντομη εξήγηση των μηχανισμών στην αρχή του παιχνιδιού, καλούμαστε να λύσουμε τα πάντα μόνοι μας. Δεν υπάρχουν μουσικά κομμάτια να συνοδεύουν την περιπέτειά μας παρά μόνο τα βήματα του χαρακτήρα μας και της καρδιάς μας που χτυπά ενώ μας πλησιάζει κάποιος εχθρός.

Ένας ενδιαφέρον μηχανισμός ειναι ο συνδιασμός των χτύπων της καρδιάς μας με την αντοχή μας στο τρέξιμο. Όσο πιο κοντά έρχεται ένα τέρας τόσο πιο δυνατά και γρήγορα χτυπάει η καρδιά μας και αυτό έχει ως αποτέλεσμα να τρέχουμε πιο αργά και να τελειώνει γρηγορότερα η αντοχή μας. Και θα πεθάνουμε πολύ. Θα πεθάνουμε πάρα πολλές φορές. Και το λάθος θα είναι δικό μας. Δεν θα υπολογίσουμε σωστά τις αποστάσεις, θα κρυφτούμε σε λάθος σημεία και δεν θα λάβουμε υπόψιν το πόση ανάσα μας έμεινε. Αλλά ακόμα και τότε, θα νιώσουμε πως δεν πρέπει να το βάλουμε κάτω. Αν αποφασίσουμε να κρυφτούμε σε κάποιον θάμνο, τότε η κάμερα θα πλησιάσει κοντά μας και θα εστιάσει στους χτύπους μας μέχρι να σταματήσει το τέρας να μας ψάχνει. Στο αίσθημα του φόβου βοηθάει και η αρτιστική προσέγγιση του παιχνιδιού.

Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι τα τέρατα έχουν ένα βαθμό ανατριχίλας και φυσικά, ποικιλλία. Θα συναντήσουμε διαφορετικά τέρατα που είτε θα περπατάνε αργά, είτε θα περπατάνε γρήγορα, είτε θα βασίζονται στον θόρυβο, είτε θα τρέχουν γρήγορα, είτε θα είναι σταθερά σαν αγάλματα. Η συνολική διάρκεια του Yomawari: Night Alone ξεπερνάει τις 2.30 ώρες αν αποφασίσουμε να βρούμε τα πάντα και να λύσουμε όλους τους γρίφους. Η καλύτερη προσέγγιση θα ήταν να πάρουμε τον χρόνο μας και να εξερευνήσουμε με προσοχή τα πάντα. Οι γρίφοι δεν είναι απαραίτητοι για να προχωρήσουμε στην ιστορία, βοηθούν όμως στην δημιουργία της κατάλληλης ατμόσφαιρας τρόμου.

Στο σύστημα που χρησιμοποιήθηκε για το Review υπήρχε ένας επεξεργαστής Intel Core i5-4690, μια κάρτα γραφικών AMD Radeon R9 270 στα 2GB με τον τελευταίο Driver εγκατεστημένο, μνήμη RAM 8GB, Windows 8.1, και δύο οθόνες (1x1080p και 1x720p).

Ως ένας τίτλος που έρχεται από μια φορητή κονσόλα, θα δούμε πως η μεγέθυνση της κλίμακας και τα γραφικά είναι αρκετά επεξεργασμένα και καθαρά για να ανταποκρίνονται στις μεγάλες αναλύσεις. Κατά την διάρκεια του playthrough μου δεν παρατήρησα κάποιο πρόβλημα στην απόδοση ή στα καρέ. Επιπλέον, συστήνεται ο χειρισμός με χειριστήριο για να μπορούμε να αποφεύγουμε τα φαντάσματα όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται.

Το Yomawari: Night Alone είναι η έκπληξη της χρονιάς για μένα. Πρόκειται για έναν τίτλο τρόμου που δεν μας γεμίζει το μάτι, αλλά με το που το δοκιμάσουμε η γνώμη μας θα αλλάξει ακαριαία. Είναι ένα παιχνίδι που θα μείνει καρφωμένο στο μυαλό μας για τις στιγμές ανατριχίλας που μας χάρισε. Σίγουρα πάντως, εύχομαι να είχαμε πιο συχνά τέτοιου είδους παιχνίδια.

Yomawari: Night Alone – PC Port Review
ΓΡΑΦΙΚΑ8.5
ΣΧΕΔΙΟ8.5
GAMEPLAY7.5
ΙΣΤΟΡΙΑ7.5
ΑΠΟΔΟΣΗ9
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟΤΗΤΑ5.5
ΘΕΤΙΚΑ
  • Όμορφο artstyle
  • Μεγάλο αίσθημα τρόμου
  • Πολύ καλά ηχητικά εφέ
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
  • Τα Puzzle δεν εξυπηρετούν κάποιον σκοπό
8Πολύ Καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0