Ζούμε σε μια εποχή που καθημερινά θα δούμε νέους τίτλους να ανακοινώνονται ή να κυκλοφορούν σε διάφορες πλατφόρμες όπως το PSN Store και το Steam. Η πλειοψηφία αυτών είναι τίτλοι που είτε αποτελούν άμεσες αντιγραφές άλλων πετυχημένων παιχνιδιών ή “καινοτόμες” προσθήκες σε μια ήδη μεγάλη συλλογή. Ακούμε κάθε χρόνο για νέους τίτλους που θα φέρουν την επανάσταση και θα μείνουν στην ιστορία ως το κάτι διαφορετικό ή πιο απλά ότι φέρνουν ξεχωριστές και μοναδικές ιδέες στο τραπέζι. Πολλές τέτοιες ιδέες στην αρχή ακούγονται καλές αλλά μετά κάτι χάνεται στην πορεία. Τα νέα και τα Press Releases που δημοσιεύονται μας προετοιμάζουν για κάτι μεγάλο και ευχάριστο αλλά η πραγματικότητα απέχει πολύ από το όνειρο.

Το ίδιο συμβαίνει και με το Trillion: God of Destruction. To JRPG της Compile Heart είναι μια μίξη από κλασσικά Tactical RPGs που κυκλοφόρησαν στο PSP όπως το Disgaea και το Z.H.P. Unlosing Ranger VS Darkdeath Evilman. Η μεγαλύτερη διαφορά που θα παρατηρήσει κανείς σε αυτό το παιχνίδι είναι στους τεράστιους αριθμούς και στην καλά προσεγμένη ιστορία του. Ωστόσο, θα περίμενε κανείς πως θα αντικρίζαμε ένα σύγχρονο παιχνίδι με πραγματικά νέες ιδέες.

Το God of Destruction λαμβάνει χώρα σε μια κόλαση με έξι πατώματα. Ο Demon King Zeabolos, ο οποίος είχε χάσει μια μάχη με τον Trillion, κάνει μια συμφωνία με μια κοπέλα ονόματι Faust. Η συμφωνία αυτή έχει ως εγγύηση την ψυχή του πρωταγωνιστή με αντάλλαγμα την ζωή του. Με την δεύτερη ευκαιρία που του δίνεται, ο Zeabolos ταξιδεύει στην κόλαση προκειμένου να βρει τους υπόλοιπους Overlords και να παλέψει ενάντια στον Trillion. Κάθε ένας από τους δαίμονες αντιπροσωπεύει και ένα από τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα. Οι χαρακτήρες που εμφανίζονται είναι οι:

  • Zeabolos: Ο πρωταγωνιστής.
  • Ruche: Η Demon Lord που αντιπροσωπεύει την Υπερηφάνια και είναι και ανιψιά του πρωταγωνιστή.
  • Levia: Παιδική φίλη του Zeabolos και αντιπροσωπεύει την Ζήλια.
  • Fegor: Η μεγάλη αδερφή του Zeabolos και αντιπροσωπεύει την Οκνηρία.
  • Mammon: Ο ξάδερφος του πρωταγωνιστή και αντιπρόσωπος της Απληστίας.
  • PerPell: Άλλη μια ανιψιά του Zeabolos και αντιπροσωπεύει την Λαιμαργία
  • Ashmedia: Ξαδέρφη. Αντιπρόσωπος της Λαγνείας.
  • Elma: Μικρότερη αδερφή με προβλήματα στην υγεία της.
  • Kerberos: Ο πιστός τετράποδος και τρικέφαλος φίλος του Zeabolos. Έχασε την δύναμή του λόγους του μιάσματος από τον Trillion.
  • Astaroth: O Demon Lord της Μελαγχολίας που εκτέλεσε και ως φύλακας του κάστρου. Είναι ο μεγαλύτερος αδερφός του πρωταγωνιστή και πατέρας των Ruche και PerPell.
  • Trillion: Θεός της καταστροφής και ο τελικός αρχηγός με ένα τρισεκατομμύριο HP – εξού και το όνομα.

Η ιστορία ίσως να αποτελεί και το μοναδικό στοιχείο που φαντάζει τελειωμένο. Είναι μια απλό και αναμενόμενο παραμύθι – ειδικά για όσους έχουν δει Anime ή έχουν διαβάσει αρκετά Manga ή αν πιο απλά έχουν “λιώσει” με πολλά JRPG – αλλά αποτελεί προιόν αγάπης και φροντίδας από τους σχεδιαστές. Πολλοί από τους σχεδιαστές που αναφέρονται ήταν υπεύθυνοι για πολλά από τα στοιχεία που συναντάμε σε παιχνίδια όπως το Disgaea. Μετά από την μάχη με τον Trillion, o Zeabolos και ο αδερφός του ο Astaroth πέφτουν στην μάχη. Με τον Overlord νεκρό, οι υπόλοιποι δαίμονες μαζεύουν δύναμη για να τον διαδεχτούν στον θρόνο. Αφού επιστρέφει στην ζωή, ο πρωταγωνιστής μας θα πρέπει να διαλέξει έναν διάδοχο και να τον εκπαιδεύσει προκειμένου να σκοτώσουν τον Θεό της Καταστροφής.

Οι χαρακτήρες είναι αυτό που θα περίμενε κανείς μας. Ορισμένοι είναι αστείοι, άλλοι είναι εκνευριστικοί και κάποιοι άλλοι μας κάνουν να νιώθουμε αμηχανία. Παρόλα αυτά, το επιθυμητό αποτέλεσμα επιτυγχάνεται αφού αρκετές φορές θα νιώσουμε πως μας τραβάνε μέσα στην ιστορία και μας κάνουν να θέλουμε να την ακολουθήσουμε μέχρι το τέλος.

Η επιθυμία αυτή θα φύγει γρηγορότερα απ’ότι νομίζαμε. Το Gameplay του Trillion: God of Destruction δεν είναι κάτι διαφορετικό. Το Tactical gameplay δανείζεται στοιχεία από το Z.H.P. Με άλλα λόγια, ο χαρακτήρας μας κάνει ένα βήμα και μαζί του βηματίζουν και οι εχθροί που βρίσκονται στο επίπεδο. Αφού βρεθούμε μπροστά σε κάποιον από αυτούς, μας δίνεται η δυνατότητα να τους χτυπήσουμε προκειμένου να τους κατατροπώσουμε. Και ενώ το ζουμί θα’πρεπε να βρίσκεται στο σύστημα μάχης, θα δούμε πως το μεγαλύτερο κομμάτι του χρόνου μας θα το περάσουμε στο βασικό μενού και σε ένα είδος Micromanagement.

Το Trillion, είναι στηριγμένο σε ένα είδος χρονομέτρησης. Έχουμε εφτά ημέρες μέσα σε έναν κύκλο και έναν συγκεκριμένο αριθμό κύκλων μέχρι να έρθει ο Trillion για την τελική μάχη. Μέσα σε αυτόν τον χρόνο θα πρέπει να κάνουμε το απαραίτητο Grind προκειμένου να καταφέρουμε να επιβληθούμε στο τέλος. Η εκπαίδευση γίνεται μέσω διαφόρων Mini Dungeons στα οποία θα αντιμετωπίζουμε διάφορους εχθρούς και μια προσωμοίωση του Trillion ονόματι Mokujin. Για να μπορέσουμε να προκαλέσουμε την απαραίτητη ζημιά για να ρίξουμε τους αρχηγούς αυτούς θα πρέπει να ασχοληθούμε με τα στατιστικά του χαρακτήρα μας. Για να το κάνουμε αυτό θα πάμε στο Κάστρο, στο κεντρικό μενού και θα “πειράζουμε” διάφορα στατιστικά, θα αγοράζουμε δώρα για να κρατήσουμε το ενδιαφέρον και την αφοσίωση του εκπαιδευόμενού μας, θα αγοράσουμε νέα όπλα και πανοπλίες και διάφορα άλλα.

Ο χρόνος που θα περάσουμε στην εκπαίδευση θα μας αποζημιώσει στο τέλος, αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Αν η κρίση μας είναι σωστή και ανεβάσουμε τα στατιστικά που χρειάζονται, τότε η μάχη μας με τον Trillion θα είναι αρκετά ευκολότερη σε σχέση με την πρώτη φορά. Με τον πρώτο Mokujin θα απογοητευτούμε από το πόσο μικρή ζημιά προκαλούμε. Όσο όμως ανεβάζουμε επίπεδο και αγοράζουμε καλύτερα αντικείμενα, θα παρατηρήσουμε τεράστια διαφορά.

Το Dual Turn System που χρησιμοποιείται εδώ ευνοεί τόσο τους παίχτες όσο και τους εχθρούς. Θα πρέπει να βρούμε το πιο βολικό pattern που θα μας βοηθήσει να γλυτώσουμε τα αντίπαλα χτυπήματα αλλά και να εξαπολύσουμε με ευκολία τις δικές μας θανατηφόρες επιθέσεις. Η στρατηγική σκέψη θα παίξει μεγάλο ρόλο. Υπάρχουν εχθροί που είτε θα μας σπρώχνουν ένα τετράγωνο πίσω αν μας χτυπήσουν ή άλλοι που θα πρέπει να τους πλησιάσουμε από πίσω ή από τα πλάγια για να τους χτυπήσουμε. Φυσικά, θα υπάρχουν και οι παγίδες που θα περιορίζουν τις κινήσεις μας.

Πέρα από το Gameplay, καλό θα ήταν να αναφερθούμε στην γραφική απεικόνιση των χαρακτήρων και των σκηνών στην ιστορία. Το Artstyle είναι πανέμορφο και ιδιαιτέρως χρωματιστό για έναν τίτλο που αναφέρεται σε έναν σκοτεινό κόσμο γεμάτο δαίμονες και τέρατα. Αναμφισβήτητα, το γραφικά είναι εκλυστικά ακόμα και στα 3D μοντέλα. Ίσως να είμαι εγώ απλοικός και να μην ζητάω πολλά από μια φορητή κονσόλα. Πιστεύω πως από την στιγμή που η ιστορία είναι ικανή να με τραβήξει με τον τρόπο της, δεν χρειάζεται να απαιτήσω και τα καλύτερα μοντέλα – τουλάχιστον από την στιγμή που έχουμε στα χέρια μας ένα Tactical RPG. Τα Animations από την άλλη υστερούν και μοιάζουν αρκετά ρομποτικά με αποτέλεσμα να χάνεται η ομορφιά.

Το Trillion: God Of Destruction θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ένα πείραμα για την Compile Hearts. Οι ιδέες που παρουσιάζονται είναι καλές αλλά η εκτέλεσή τους υστερεί με συνέπεια να μας δίνεται ένα πρόχειρο αποτέλεσμα. Το Micromanagement του χαρακτήρα μας, μας κάνει να νιώθουμε ότι όντως προοδεύουμε αλλά όταν φτάνει η στιγμή της μάχης απογοητευόμαστε από την παρουσίασή της. Μια υπεραφθονία από μενού, διαφορετικά στοιχεία συνδιασμένα με γνώμονα την τύχη και ένα περίεργο σύστημα μάχης, οδηγούν σε μια μέτρια εμπειρία η οποία δεν θα μας κρατήσει απασχολημένους για πολύ. Και αυτό είναι ένα από τα αρνητικά μιας και το παιχνίδι διαθέτει δέκα διαφορετικά Endings που μπορούμε να ξεκλειδώσουμε. Σαν απλοί παίχτες πάντως, θα αισθανθούμε την ευχαρίστηση που δίνει η σταδιακή πρόοδος αλλά αυτή θα φύγει γρήγορα όσο περνάει ο καιρός.

Το Alt-tab Galaxy είναι μια νέα προσθήκη στα κεφάλαια της αγαπημένης μας σελίδας. Στη σειρά αυτή θα μοιραζόμαστε μαζί σας ειδήσεις, κριτικές και αξιοπερίεργα που δεν αφορούν άμεσα το PC Gaming. Όπως για παράδειγμα νέα για κονσόλες, ταινίες, σειρές και όχι μόνο… Ελπίζουμε να σας αρέσει!