Νέο παγκόσμιο ρεκόρ μεταφοράς δεδομένων αποκτά η Δανία. Η ομάδα HSOC (Οπτικών επικοινωνιών υψηλής ταχύτητας) του DTU Fotonik (Δανέζικού Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Φωτονικής) κατέκτησε ένα ακόμη παγκόσμιο ρεκόρ. Αυτήν την φορά συνέτριψε το προηγούμενο ρεκόρ του Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Καρλσρούης, αποδεικνύοντας ότι είναι δυνατόν να μεταφερθούν 43 terabit ανά δευτερόλεπτο, μόλις με μία ακτίνα λέιζερ. Μια αξιοσημείωτη άνοδος από το πρώην Γερμανικό ρεκόρ των 26 terabit ανά δεύτερο. Μια γεύση του αστρονομικού ποσού των 43 Terabit/s ή αλλιώς 5375 GB/s θα ήταν, το κατέβασμα μιας blu-ray rip ταινίας σε ανάλυση 1080p, του YIFY για παράδειγμα που ανέρχεται στα 1.5-2 GB, σε μόλις 0.3 ms, ή για τους απαιτητικούς που δεν δέχονται απώλειες στην ποιότητα, ένα blu-ray rip 1:1 copy ανέρχεται στα 20 GB, και θα κατεβαίνει σε ένα ζήτημα 3.5-4 ms. (και εμείς εν έτη 2014 ασχολούμαστε με ψωρο-mbps αφήνοντας τα κόκαλά μας πάνω στο PC), αλλά και σε επίπεδο τοπικού δικτύου όλα τα δεδομένα ενός σκληρού δίσκου 1 ΤΒ θα μεταφέρονται στο 1/5 του δευτερολέπτου δηλαδή περίπου σε 0.2 δεύτερα. Το μεγάλο κατόρθωμα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι απλά η κολοσσιαία ταχύτητα μεταφοράς δεδομένων, αλλά ταυτόχρονα το να επιτυγχάνεται με μια μόνο ακτίνας φωτός μέσω μίας οπτικής ίνας. Υπήρξαν αρκετά ορόσημα στην ιστορία των επικοινωνιών οπτικής ίνας, όπως:

  • Tο 2009 στα Bell Labs σπάσανε το φράγμα των 100 (petabit ανά δεύτερο)x(χιλιόμετρα) όπου 155 λέιζερ των 100 Gigabit, δίνουν 15.5 Terabit ανά δεύτερο σε απόσταση 7000 μέτρων, επιτυγχάνοντας την μεγαλύτερη χωρητικότητα δεδομένων υπερατλαντικής σύνδεσης (7000 km είναι περίπου η ελάχιστη απόσταση Ελλάδας-Αμερικής).
  • Tο 2011 στα εργαστήρια της NEC, κατάφεραν να επιτύχουν την ταχύτητα των 101.7 terabit ανά δεύτερο, με 370 διαφορετικές δέσμες φωτός με ταχύτητα 274 Gbit/s η καθεμία.
  • Tο 2012 με  την 12πύρηνη οπτική ίνα, πάλι η NEC σε συνεργασία με την Corning, κατόρθωσε να σπάσει το φράγμα του 1 petabit/s (πιάνοντας τα 1.05 Petabits/s), με το επίπεδο αυτής της ταχύτητας μπορούν να κατέβουν 5000 HDTV 2-ώρα βίντεο σε μόλις ένα δεύτερο.

Όλα αυτά ακούγονται ρόδινα και ιδανικά, ειδικά άμα συνδυάσουμε πολλές οπτικές ίνες, πολλούς πυρήνες, πολλά κανάλια και φτιάξουμε την υπέρτατη δέσμη οπτικής ίνας (χίλιες 12πύρηνες δέσμες της NEC θα μας έδιναν 1 Εxabit/s… wow.), όμως όλα αυτά έχουν πολύ υψηλό κόστος για να κατασκευαστούν, και ακόμα μεγαλύτερο άμα σκεφτούμε ότι θα εκτείνονται σε χιλιάδες χιλιόμετρα εάν αναβαθμιστούν τα υπάρχοντα δίκτυα. Ως αποτέλεσμα αυτού του κατορθώματος είναι όχι μόνο επέκταση της τεχνολογίας και των ερευνών πάνω στις οπτικές ίνες αλλά και ότι καθιστά εφικτή την αναβάθμιση (λόγω του προσιτού κόστους) των ήδη υπαρχόντων δικτύων οπτικών ινών αφού δεν διαφέρουν ιδιαίτερα από αυτά.