Όταν με ρωτάνε ποια είναι η γνώμη μου για το Star Wars Battlefront 2 τότε μου έρχονται στο μυαλό εικόνες από την εφηβική περίοδο της ζωής μου. Απογεύματα στο σπίτι, συμμετέχοντας σε διαγαλαξιακές μάχες σε ένα σύμπαν που με συνεπήρε με την ομορφιά του, την πολεμική του ένταση και την δράση. Μάχες σε Endor, Tatoine, και Hoth, με χαρακτήρες όπως τον Obi-Wan, τον Anakin, τον Darth Vader και ούτω καθεξίς, ήταν ικανές να με κρατήσουν πίσω από την οθόνη για αρκετές ώρες. Ίσως να καταλάβατε για ποιο παιχνίδι μιλάω. Το παιχνίδι της Pandemic Studios που έγινε σε συνεργασία με την Lucas Arts και κατάφερε να κατακτήσει μια θέση ως ένα all-time Classic. Κανείς ξεχνάει άλλωστε τις τεράστιες μάχες εδάφους και τις διαστημικές συρράξεις. Είτε παίζαμε μόνοι μας, είτε προτιμούσαμε την παρέα των διαδικτυακών συντρόφων μας μέσω του Online Multiplayer, το Battlefront 2 ήταν το απόλυτο παιχνίδι για τους φίλους των ταινιών.

 Έξι χρόνια μετά, το Star Wars Battlefront κάνει την επιστροφή όχι ως Remaster αλλά ως ένα Remake από διαφορετικές εταιρείες. Η DICE, σε συνεργασία με την Electronic Arts και την Disney, αναλάβανε να δημιουργήσει έναν νέο τίτλο που θα ήταν ικανός να μας εντυπωσιάσει και να μας κάνει να ξαναζήσουμε τις επικές στιγμές που χάραξαν οι ταινίες τόσα χρόνια πριν. Δυστυχώς όμως, δεν ήταν αυτό που περιμέναμε από ένα παιχνίδι της σειράς. Αρχικά, το μόνο που θύμιζε κάτι σε Single-player ήταν το Arcade Mode, μια επιλογή που λειτουργούσε περισσότερο ως εκπαιδευτικό μηχανισμό παρά ως οτιδήποτε άλλο. Το επίκεντρο του παιχνιδιού βρισκόταν στο Multiplayer κομμάτι που και αυτό ήταν ελλειπές μιας και απουσίαζαν πολλά modes που θα θέλαμε να ξαναδούμε όπως το Space Combat. Το παλιό Star Wars Battlefront είχε μεγάλες διαστημικές μάχες στις οποίες δύο δυνάμεις τίθονταν αντιμέτωπες. Κάθε δύναμη είχε το δικό της διαστημόπλοιο και είχε ως στόχο να καταστρέψει τις άμυνες και το πλοίο της αντίπαλης. Είχαμε την δυνατότητα να εμπλακούμε σε αερομαχίες, ή να κάνουμε απόβαση στο εχθρικό πλοίο και να το καταστρέψουμε από μέσα.

Σήμερα, η DICE επιστρέφει στην σειρά με την κυκλοφορία του Star Wars Battlefront II στο Origin. Το νέο κεφάλαιο επισκιάζεται ήδη από «ύπουλες» τακτικές, όπως χαρακτηρίζονται από τους παίχτες, και αποφάσεις που γίνονται εκ των υστέρων. Το σκηνικό που είχε στηθεί θετικά με την ανακοίνωση ότι δεν θα υπάρχει Season Pass και το μελλοντικό περιεχόμενο θα παρέχεται δωρεάν σε όλους, άρχισε να γίνεται προβληματικό από την Multiplayer beta που έγινε πριν από αρκετές εβδομάδες. Κατά την διάρκεια της, εντοπίστηκαν πολλά ενοχλητικά στοιχεία όπως η ύπαρξη Microtransactions, Loot Boxes και των Star Cards που μετέτρεπαν το παιχνίδι σε ένα Pay-to-win εφιάλτη. Επίσης, όσοι επέλεγαν την οδό του Gameplay για να ξεκλειδώσουν νέους χαρακτήρες και ικανότητες, θα βρίσκανε πολλά εμπόδια αφού τα Credits που απαιτούνταν για την αγορά τους ήταν πάρα πολλά, ειδικά για κάποιον που δεν έχει τον άπλετο χρόνο στην διάθεσή του. Τα περισσότερα από αυτά τα αρνητικά στοιχεία είναι πάνω-κάτω γνωστά σε όλους μας, οπότε δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Με τις συνεχόμενες αλλαγές από μεριά της DICE και της ΕΑ, ο τίτλος αλλάζει συνεχόμενα οπότε ας μιλήσουμε για αυτό που πρέπει, δηλαδή το παιχνίδι αυτό καθεαυτό.

To Star Wars: Battlefront II αποτελεί μι απιο βελτιωμένη έκδοση του πρώτο παιχνιδιού από την DICE. Αυτή την φορά θα νιώσουμε πως πήραμε στα χέρια μας ένα πιο ολοκληρωμένο προιόν αφού εκτός από το Multiplayer Κομμάτι, οι παίχτες μπορούν να λάβουν μέρος σε γεγονότα μεταξύ των Return of the Jedi, και The Force Awakens. Το Single-player Campaign λειτουργεί ως ένα επιπλέον κεφάλαιο στην ήδη μεγάλη ιστορία του Franchise, αλλά και ως έναν πρόλογο για όσα θα συναντήσουμε στο Online. Το σύστημα μάχης, τα στοιχεία του gameplay και τα διάφορα modes έχουν δουλευτεί με τέτοιον τρόπο ώστε οι αποφάσεις και οι κινήσεις που θα κάνουμε κατά την διάρκεια ενός αγώνα να είναι πιο έξυπνες, πιο στρατηγικές και να έχουν αντίκτυπο στην ομαδικότητα και το στυλ παιχνιδιού του καθενός.

Μετά τα γεγονότα του Return of the Jediτοποθετούμαστε πίσω από τα κράνη των ειδικών δυνάμεων της Αυτοκρατορίας και πιο συγκεκριμένα στην θέση της Iden Versio, Διοικήτριας μιας ειδικής ομάδας κρούσης με τον τίτλο «Inferno Squad». Η ιστορία ανοίγει με την Versio να είναι αιχμάλωτη στα χέρια των Επαναστατών με πολλές κατηγορίες για δολοφονία, παραβιάσεις, καταστροφές και πολλά άλλα. Αφού καταφέρουμε να δραπετεύσουμε από την βάση των επαναστατών τότε θα βρεθούμε στο Endor την στιγμή που καταστρέφεται το Death Star, και η Αυτοκρατορία αναγκάζεται να υποχωρήσει όσο «μαζεύει τα κομμάτια της» μετά τον θάνατο του Αυτοκράτορα. Στο τελευταίο του μήνυμα, ο Αυτοκράτορας διατάζει τα στρατεύματά του να κατστρέψουν σημαντικά κτήρια και έγγραφα, μαζί με διάφορους πλανήτες ώστε να σταλεί ένα μήνυμα σε όσους προσπαθήσουν να αμφισβητήσουν ξανά την δύναμη της Αυτοκρατορίας.

Η πρωτότυπη ιστορία της Iden Versio συμβαδίζει με την υπόθεση του Rogue One. Είναι κάτι διαφορετικό στην γενικότερη υπόθεση του Star Wars αλλά δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. Ως κάποιος που έχει δει όλες τις ταινίες – και όχι μόνο μια φορά – ένιωσα την πλοκή αρκετά προβλέψιμη. Η ιδέα του να βρισκόμαστε πίσω από τα μάτια των «κακών» είναι ελκυστική και είχα πάντα ως απορία πως είνα τα πράγματα από την μεριά της Αυτοκρατορίας. Στην πορεία όμως, η απορία σβήνει αφού κάθε εναλλαγή, κάθε plot twist, κάθε διάλογος είναι εύκολο να προβλεφθεί. Οι πρωταγωνιστές, παρόλο που είναι υπεύθυνοι για τον θάνατο εκατομμυρίων και υποστηρίζουν ανορθόδοξες ιδεολογίες, έχουν στο μυαλό τους που ότι κάνουν το κάνουν για το καλό του γαλαξία. Οι επιθέσεις της Αυτοκρατορίας μέσω της Επιχείρησης Cinder σε αθώο πληθυσμό, θα τους αλλάξουν γνώμη και θα αναζητήσουν καταφύγιο στους επαναστάτες.

Την βασική πλοκή «αγκαλιάζουν» μικρά επισόδεια που καλύπτουν τα κενά μεταξύ των ταινιών. Θα δούμε τον Luke Skywalker μετά την καταστροφή του Death Star, και τον Han Solo να προσπαθεί να ελευθερώσει τον πλανήτη των Wookies, Kashyyyk. H εισαγωγή των ηρώων στην ιστορία γίνεται πρόχειρα και δεν έχει αντίκτυπο στο που θα πάμε μετά. Για παράδειγμα, η μετάβαση στον Luke γίνεται απροειδοποίητα και θα μπορούσαμε να πουμε πως γίνεται για το ‘fan-service’ παρά για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Το Campaign είναι γεμάτο από τέτοιες στιγμές, με αποτέλεσμα να φαντάζει ως μια ημιτελής ιστορία που προσπαθεί να γεμίσει τον χρόνο, και δεν θα δούμε το τέλος της τώρα αλλά σε κάποιο μελλοντικό Expansion.

Μηχανικά, ο πηρύνας του Battlefront II παραμένει ίδιος με τον προκάτοχό του. Το Single-player Campaign μας δίνει διάφορους παντοδύναμους ήρωες για να ελέγχουμε αλλά μας δίνει επιπλέον την δυνατότητα να μην εμπλακούμε σε μάχες και να επιλέξουμε την οδό του Stealth. Takedowns, Stuns και πισώπλατοι πυροβολισμοί είναι μόνο μερικές από τις τακτικές που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να γλυτώσουμε χρόνο, αλλά εδώ που τα λέμε, ίσως είναι προτιμότερο να πυροβολούμε κατά μέτωπον ότι κινείται, ειδικά αν μιλάμε για Stormtroopers. Σε μερικές αποστολές θα βρεθούμε από το έδαφος στο διάστημα σε κλάσματα δευτερολέπτων. Από εκεί που τρέχουμε μέσα σε ένα κτήριο, ο χαρακτήρας μας θα επιβιβαστεί σε ένα Fighter και θα αμοληθεί στο χάος του διαστήματος κυνηγώντας εχθρικά σκάφη και προκαλώντας καταστροφές σε διάφορους στόχους. Τα σενάρια και τα σκηνικά αυτά θα βοηθήσουν και στην πορεία για την πρόοδό μας στα άλλα Modes.

To Multiplayer Mode αποτελεί για άλλη μια φορά το επικέντρο της προσοχής μας. Η DICE έκανε αρκετές αλλαγές στους χάρτες, τους ήρωες και τις κλάσεις ώστε να δώσει έναν βαθμό τακτικής, στρατηγικής και σημασίας στις επιλογές μας. Το πρώτο Mode, το Galactic Assault, χωρίζει δύο ομάδες 20 ατομών σε μεγάλους χάρτες και ανάλογα τον πλανήτη και την τοποθεσία που λαμβάνουν χωρα, έχουμε και τις αντίστοιχες αποστολές που πρέπει να ολοκληρώσουμε για να νικήσουμε στον αγώνα. Αμέσως θα νιώσουμε την αίσθηση του πολέμου. Σφαίρες πετάγονται από παντού σε διάφορες κατευθύνσεις, την ώρα που αγαπημένοι ήρωες θερίζουν ότι βρεθεί στο πέρασμά τους και τα σκάφη να πετάνε πάνω από το κεφάλι μας συμμετέχοντας είτε στην μάχη του εδάφους είτε σε ξεχωριστές αερομαχίες.

Όταν μπούμε σε έναν αγώνα, το σύστημα μας καταττάσει αυτόματα σε ένα Squad. Ο κάθε στρατιώτης του εκάστοτε Squad πρέπει να συνεργαστεί με την ομάδα του και να επιλέξει την κλάση που θα καλύπτει τις ανάγκες της στιγμής. Είτε στην αρχή ενός αγώνα, είτε αν πεθάνουμε, θα μπορούμε να επιλέξουμε μια από τις τέσσερις διαθέσιμες κλάσεις. Κάθε κλάση έχει διαφορετικά όπλα και εξοπλισμό που λειτουργούν διαφορετικά για κάθε objective. Όσο σκοτώνουμε άλλους παίχτες ή ολοκληρώνουμε επιτυχώς τις αποστολές μας, μαζεύουμε Battle Points. Οι πόντοι αυτοί είναι προσωρινοί για κάθε match και χρησιμοποιούνται είτε για να ξεκλειδώσουμε μια καλύτερη έκδοση της κλάσης μας, ένα όχημα ή κάποιον ήρωα. Εδώ έρχεται και το στρατηγικό κομμάτι αφού θα πρέπει να κρίνουμε τι χρειαζόμαστε κάθε φορά και τι μπορούμε να παίξουμε καλύτερα.

Παρόλα αυτά, οι χάρτες παραμένουν τεράστιοι και είναι εύκολο να χαθούμε την στιγμή που οι περισσότεροι είναι γεμάτοι δέντρα, βουνά ή χιόνι. Οι μάχες σε μεγάλους χάρτες οδηγούν ορισμένες φορές και σε μειωμένη αντίληψη. Είναι αρκετές οι φορές που πέθανα όσο προχωρούσα προς το Objective από κάποιον που ήταν κρυμμένος κάτι εκατοντάδες μέτρα μακριά μου. Και για να μην παρεξηγηθώ, έχουν γίνει αρκετές αλλαγές στους χάρτες. Θα επισκεφτούμε διαφορετικές τοποθεσίες όπου ο σχεδιασμός τους έχει γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε οι αγώνες να είναι πιο ευχάριστοι. Οι μάχες όμως, παραμένουν χαοτικές, και καμιά φορά θα αισθανθούμε άχρηστοι στην έκβαση του τελικού σκορ.

Το δεύτερο μεγαλύτερο Multiplayer Mode που θα δούμε ότι κάνει πανηγυρική επιστροφή είναι το StarFighter Assault. Σε σχέση με το παρελθόν, η DICE έλαβε υπόψιν την δυσαρέσκεια πολλών παιχτών και παραμετροποίησε τους αγώνες ώστε να μην κηνυγάμε άμυαλα τα εχθρικά σκάφη αλλά να έχουμε και αποστολές κατά την διάρκεια της μάχης. Ο χώρος του διαστήματος στον οποίο μπορούμε να πετάμε έχει μεγαλώσει αισθητά ενώ τώρα θα πρέπει να έχουμε τον νου μας και σε διάφορα Objectives που κάνουν σταδιακά την εμφάνισή τους. Για παράδειγμα, μια ομάδα είναι υπεύθυνη για την φύλαξη και προστασία ενός τεράστιου δορυφόρου. Η αντίπαλη ομάδα πρέπει να καταστρέψει τμήματα του δορυφόρου και να αποτρέψει την διαφυγή των εχθρικών επιβατηγών η εφοδιαστικών πλοίων. Δόθηκε μεγαλύτερη έμφαση στην λεπτομέρεια και έτσι οι εν λόγω μάχες γίνονται διασκεδαστικές και άκρως εντυπωσιακές.

Ωστόσο, το χάος παραμένει ένας μεγάλος αρνητικός παράγοντας. Στην πρώτη μου επαφή με το Space Combat, εντόπισα διάφορα στοιχεία που με προβλημάτισαν ιδιαίτερα με πιο χαρακτηριστικό εκείνο του χειρισμού. Η επιτάγχυνση και η επιβράδυνση γίνεται με τα WASD πλήκτρα ενώ οι μανούβρες γίνονται με το ποντίκι. Το πρώτο πρόβλημα είναι στον χειρισμό με τον ποντίκι. Προτίμησα να κατεβάσω το Sensitivity όσο περισσότερο μπορούσα γιατί οι απότομες στροφές με οδηγούσαν πάνω σε άλλα πλοία η σκάφη – και πολύ συχνά στον θάνατό μου. Πολλές από τις αερομαχίες αντίστοιχα, περιλάμβαναν εμένα και κάποιον άλλο να κηνυγιόμαστε χωρίς να καταλήγουμε κάπου.

Τα υπόλοιπα Game Modes που θα επιλέξουμε έρχονται κατευθείαν από το πρώτο Star Wars Battlefront και θυμίζουν μικρότερες εκδόσεις του Galactic Assault. Έχουμε το 4v4 Hero Vs, το Blast που θέτει δύο ομάδες των 10 ατόμων αντιμέτωπες σε ένα Deathmatch, και το Striker που δύο ομάδες των οχτώ πρέπει να κατακτήσουν ένα σημείο στον χάρτη και να το κρατήσουν μέχρι να μαζέψουν τους απαραίτητους πόντους.

Η Frostbite Engine κάνει το θαύμα της και μας δίνει έναν εντυπωσιακό τίτλο. Τα σκηνικά, οι πλανήτες, οι χαρακτήρες, τα μοντέλα των οχημάτων, τα εφέ και γενικότερα γραφικά του Battlefront II θα μας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό καθώς πλησιάζουν στον ρεαλισμό περισσότερο από ποτέ. H λεπτομέρεια κάνει τον πρωταθλητή και στον τομέα των γραφικών η DICE παραμένει ψηλά. Σε σχέση με τον πρώτο τίτλο τα περιβάλλοντα είναι πιο λεπτομερή με πολλά κτήρια και φυτά να γεμίζουν την οθόνη μας. Η έκταση φαίνεται πιο καλά αν ελέγξουμε ένα Droid και πετάξουμε πάνω από το πεδίο της μάχης. Έτσι, αποκτάμαι και μια ιδέα για το πόσο μεγάλος είναι ο χάρτης που βρισκόμαστε. Είναι ξεκάθαρο πως η εταιρεία έβαλε τα δυνατά της για να διατηρήσει την ομορφιά της σειράς. Η Frostbite δεν επιβαρρύνει τα συστήματά μας και παραδόξως, ακόμα και σε χαμηλότερα Presets τα γραφικά είναι πανέμορφα. Θα απορροφηθούμε πολλές φορές στα περιβάλλοντα του Star Wars, κάτι που οφείλεται στην ποιότητα των γραφικών και τη παρουσίαση των Cutscenes.

Το Star Wars Battlefront II χρειάζεται έναν επεξεργαστή Intel Core i5 6600K ή AMD FX-6350 με μια κάρτα γραφικ΄νω NVIDIA GeForce GTX660 2GB ή την αντίστοιχη της AMD, καθώς και 8GB μνήμης RAM. Αν όμως στοχεύουμε για την απόλυτη εμπειρία τότε θα πρέπει να έχουμε έναν Intel Core i7 6700/AMD FX 8350 Wraith και μια NVIDIA GeForce GTX 1060 3GB/AMD Radeon RX 480 4GB με 16GB μνήμης RAM. Στο σύστημά μας χρησιμοποιήσαμε έναν Intel Core i5-4690 με μια κάρτα AMD Radeon 270 2GB και 8GB μνήμης RAM.

Οι ρυθμίσεις του παιχνιδιού είναι αρκετές και μπορούμε να δοκιμάσουμε διάφορους συνδιασμούς για να παραμετροποιήσουμε την ποιότητα και την απόδοση σε επιθυμητά επίπεδα. Θέλωντας να βιώσω την εμπειρία του Πολέμου των Άστρων όσο πιο καλά γινόταν, επέλεξα το Ultra Preset για τα Textures και το μέγστο AntiAlias με χαμηλές τις σκιές, χωρίς Bloom, χωρίς Motion Blur και ανάλυση 1080p. Ακόμα και τότε έφτανα τα 60FPS με μικρές πτώσεις όταν υπήρχαν «βαριά» σκηνικά και μπόλικα στοιχεία στην οθόνη. Το αποτέλεσμα ήταν εξίσου εντυπωσιακό και δεν είχα απολύτως κανένα παράπονο από το τελικό αποτέλεσμα.

Κάτι που άφησα για το τέλος είναι η πρόοδος των χαρακτήρων και του λογαριασμού μας γενικότερα. H Οικονομία του παιχνιδιού βασίζεται σε τρια In-game Currency. Τα Credits είναι χρήματα που αποκτούμε παίζοντας σε αγώνες και στην ιστορία, τα Crystals που αγοράζονται για πραγματικά χρήματα και βοηθούν στην αγορά επιπλέον Lootboxes, και τα Lootboxes που έχουν παρόμοια λειτουργία με εκείνα του Overwatch. Τουλάχιστον αυτό ίσχυε. Από σήμερα, η EA διέκοψε την αγορά των Κρυστάλλων και αν επιλέξουμε να αγοράσουμε κάποιο πακέτο θα παραπεμφθούμε σε μια κενή οθόνη. Στόχος της εταιρείας είναι να καθησυχαστούν τα πνεύματα και να γίνει το παιχνίδι πιο δίκαιο για όλους.

Τα Loot Crates είναι αυτό που φανταζόμαστε. Κιβώτια με κάρτες και νέους χαρακτήρες, ή δυναμεις για εκείνους που ήδη έχουμε. Ανοίγοντας ένα κιβώτιο αποκτάμε από Star Cards, Credits και Crafting Parts. Τα δύο τελευταία χρησιμοποιούνται για να δημιουργήσουμε νέα όπλα, αναβαθμίσεις και ενισχύσεις των καρτών μας ή για να ξεκλειδώσουμε κάποιες που θα θέλαμε να αποκτήσουμε νωρίτερα. Οι κάρτες αυτές χρησιμοποιούνται ως Loadouts για την κάθε κλάση και δίνουν ένα προβάδισμα ανάλογα τον χαρακτήρα. Τα Credits μας βοηθούν επίσης να ξεκλειδώσουμε δυνατούς χαρακτήρες όπως την Princess Leia και τον Darth Maul αλλά και Cosmetics όπως ρούχα και emotes.

Εδώ και κάμποσες μέρες έχουν γίνει τρεις μεγάλες αλλαγές στο μοντέλο του Battlefront II. Αρχικά, τα Credits που χρειάζονται για να ξεκλειδώσουμε τους ήρωες μειώθηκαν κατά 75%. Η δύναμη των Star Cards μειώθηκε και χρειάζεται περισσότερη δουλειά για να τις ολοκληρώσουμε και να τις ενισχύσουμε, και τελευταία είναι η τελευταία αλλαγή που θέλει τους Κρυστάλλους να αφαιρούνται – τουλάχιστον προσωρινά. Παρόλα αυτά, η πρόοδος για κάποιον που αρχίζει τώρα και δεν θέλει να σπαταλήσει δεκάρα, φαντάζει αρκετά αργή. Υπάρχουν κάποιοι που σίγουρα θα δαπανήσουν χρήματα για να ενισχύσουν στο μέγιστο τις κάρτες τους με αποτέλεσμα να αποκτήσουν από νωρίς ένα προβάδισμα ενάντια σε άλλους παίχτες, και ακόμα και με τις αλλαγές που είπαμε παραπάνω, το προβάδισμα γίνεται αισθητό από την διαφορά δύναμης σε σχέση με τους πιο νέους. Και αν θέλουμε να ξεκλειδώσουμε όλες τις κάρτες μιας κλάσης τότε θα περάσουμε δεκάδες ώρες παίζοντας με την ελπίδα να μαζέψουμε γρήγορα τα Crafting Parts που χρειαζόμαστε. Πάνω σε αυτό, παρατήρησα πως το στυλ μου και το gameplay όταν πρωτοάρχισα το Multiplayer ήταν διαφορετικό και άρχισε να διαφοροποιείται όσο περισσότερο έπαιζα και ξεκλείδωνα νέες κάρτες ή ενισχύσεις τους. Ίσως η DICE να μην έκανε τελικά σωστούς υπολογισμούς αφού θα πρέπει να χαλάσουμε εκατοντάδες ώρες προσπαθώντας να προλάβουμε να έχουμε τα πάντα μέχρι την κυκλοφορία των δωρεάν DLC.

Σε γενικές γραμμές, υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στα παιχνίδια του Star Wars. Αποτυπώνουν την επιθυμία των fans να ζήσουν στο σύμπαν των αγαπημένων τους ταινιών και τα βιντεοπαιχνίδια είναι ο πιο άμεσος τρόπος να το κάνουν. Ευτυχώς, το Star Wars Battlefront II υπερέχει σε αυτό το μέτωπο, όπως έκανε και ο προκάτοχός του, και το κάνει με καλύτερα σκηνικά, καλυτερα γραφικά και ενισχυμένους μηχανισμούς.

Παρόλα αυτά, θα νιώσουμε πως πρόκειται για ένα ακόμα Expansion, και όχι έναν ξεχωριστό τίτλο. Προσφέρει περίπου τα ίδια με τον προκάτοχό του και ίσως να είναι μια καλή αγορά για όσους δεν είχαν την ευκαιρία να δοκιμάσουν τον πρώτο τίτλο. Με μια διασκεδαστική αλλά προβλέψιμη ιστορία γεμάτη με έπαθλα και achievements, η επιστροφή στο διάστημα του Battlefront δε θα μας εντυπωσιάσει ιδιαίτερα.

Στην παρούσα κριτική ήθελα να εστιάσω περισσότερο στα γενικότερα χαρακτηριστικά του παιχνιδιού, τις αλλαγές, τον σχεδιασμό και την παρουσίαση του. Θεωρώ πως είναι τα κυριότερα σημεία που πρέπει να εξετάζουμε όταν κάνουμε μια κριτική σε ένα παιχνίδι. Οι τακτικές, οι αποφάσεις και τα οικονομικά μοντέλα που ακολουθούν οι διάφορες εταιρείες για τους τίτλους τους είναι άλλο θέμα. Βέβαια, το πως γίνεται η πρόοδος του χαρακτήρα μας ή του λογαριασμού μας σε ένα παιχνίδι είναι σαφώς κάτι που μας απασχολεί σαν παίχτες, αλλά όταν μιλάμε για ένα φαινόμενο που παρατηρείται ολοένα και συχνότερα τότε ξεκινάει μια άλλη σειρά συζητήσεων. 

Το Star Wars Battlefront II διατίθεται στο Origin στην τιμή των 59,99€.

Ευχαριστούμε την Bandai Namco Entertainment Greece για την παροχή του Review Code.

Star Wars Battlefront II - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ6
GAMEPLAY8
ΓΡΑΦΙΚΑ9
ΑΠΟΔΟΣΗ7.5
ΔΙΑΡΚΕΙΑ6.5
MULTIPLAYER7
ΘΕΤΙΚΑ
  • Πανέμορφα, ρεαλιστικά γραφικά
  • Ελκυστικό Multiplayer
  • Περισσότερα Modes για να ασχοληθούμε
ΑΡΝΗΤΙΚΑ
  • Χαρακτήρες κλειδωμένοι πίσω από Lootboxes και Credits
  • Κακός χειρισμός στο Space Combat
  • Τα παλιά προβλήματα των Online Modes είναι ακόμα αισθητά
7Καλό
Reader Rating: (1 Vote)
6.5