Όταν βρισκόμαστε σε μήνες μεγάλων και πολλών κυκλοφοριών, θα υπάρξουν παιχνίδια που θα περάσουν απαρατήρητα από το ευρύ κοινό. Συνήθως, αυτά τα παιχνίδια δημιουργούνται από μικρές ομάδες ή δεν έχουν πραγματοποιήσει την διαφήμιση που τους αξίζει. Άλλες φορές, τα παιχνίδια αυτά προέρχονται από νεοσύστατες ομάδες με άτομα που προέρχονται από μεγάλες εταιρείες και αποφάσισαν να ξεκινήσουν κάτι δικό τους. Σε αυτή την «κατηγορία» εντάσσεται και η Fool’s Theory που αποτελείται από πρώην μέλη της CD Projekt Red και άλλους βετεράνους της βιομηχανίας.

Πριν από μερικές μέρες, κυκλοφόρησε ένα φιλόδοξο Isometric aRPG με τίτλο Seven: The Days Long Gone. Με μια πρώτη ματιά, το νέο εγχείρημα της Fool’s Theory και IMGN.PRO δανείζεται πολλά στοιχεία από παιχνίδια όπως το The Witcher, Shadow Tactics, Hard West και Thief ενώ παράλληλα επιχειρεί κάτι διαφορετικό για το είδος του.

Seven_The_Days_Long_Gone_Screenshot_2

Η ιστορία του Seven είναι ένα από τα στοιχεία που θα μας εντυπωσιάσουν. Οι άνθρωποι βρίσκονται σε έναν διαρκή πόλεμο με δαίμονες και γι’αυτό προσπαθούν να αναπτύξουν όπλα και τεχνικές για να τους αντιμετωπίσουν. Έτσι, σε έναν κόσμο που η τεχνολογία και η μαγεία συνυπάρχουν, θα βρεθούμε στον ρόλο του Teriel, ενός επαγγελματία κλέφτη που πάντα προσπαθεί να βρει στόχους και «ακριβές» δουλειές. Η επιτυχία των αποστολών του βασίζεται στις βιοτεχνολογικές αναβαθμίσεις που έχει κάνει στο σώμα του, στην ασυναγώνιστη τεχνική, και στην ιδιαίτερη προσωπικότητά του.

Κατά την διάρκεια της πρώτης αποστολής που κάνουμε μετά από καιρό, θα βρεθούμε σε μια μεγάλη έπαυλη με σκοπό να κλέψουμε ένα σημαντικό αντικείμενο και να αποκαλύψουμε μερικά ανατριχιαστικά μυστικά. Τα πάντα αλλάζουν όταν φτάσουμε στο εν λόγω αντικείμενο μιας και κρύβει μέσα του έναν αρχαίο δαίμονα. Είναι εκείνη η στιγμή που ο δαίμονας μπαίνει στο σώμα του Teriel και ελέγχει ορισμένες από τις πράξεις και τις αποφάσεις του. Ξυπνώντας από το σοκ του δαιμονισμού, βρισκόμαστε σε ένα σκάφος μεταφοράς την στιγμή που στρατιώτες της αυτοκρατορίας Vetrall μας μεταφέρουν στο νησί-φυλακή Peh. Εκεί ξεκινάμε μια περιπέτεια προκειμένου να αποκαλύψουμε σκοτεινά μυστικά, να αντιμετωπίσουμε την αυτοκρατορία και ενδεχομένως να σώσουμε όλον τον κόσμο.

Seven_The_Days_Long_Gone_Screenshot_02

Για να πω την αλήθεια, δεν περίμενα πολλά όταν έτρεξα για πρώτη φορά το παιχνίδι. Είχα κάνει μια μικρή έρευνα αλλά τίποτα δε με προετοίμαζε για αυτό που με περίμενε. Το Seven είναι ένα από τα ομορφότερα παιχνίδια του είδους. Οι επιρροές από την σειρά The Witcher κάνουν την παρουσία τους αισθητή. Ο κόσμος του Peh είναι ανοιχτός προς εξερεύνηση, γεμάτος ζωή και ανθρώπους που θα έχουν πάντα κάτι να ζητήσουν ή να πουν. Σε πολλά σημεία έπεσα στην παγίδα της σύγκρισης με το Wild Hunt λόγω του ότι η ιστορία, οι διάλογοι και οι λεπτομέρεις στην παρουσίαση του κόσμου και των χαρακτήρων του, θα δεσμεύσουν ένα μεγάλο κομμάτι του χρόνου μας. Θα διαβάσουμε πολλές γραμμές διαλόγου και αρκετά κείμενα για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τι μας ζητείται από κάποια αποστολή ή ποιος ο λόγος όλων των πράξεών μας.

To επίπεδο ελευθερίας δεν φαίνεται μόνο από την εξερεύνηση αλλά και από το πόσα πράγματα μπορούμε να κάνουμε. Ως ο καλύτερος κλέφτης της περιοχής μπορούμε να κλέψουμε διάφορα αντικείμενα από σπίτια και κιβώτια ή ακόμα και από τους ίδιους τους NPC. Μπορεί για παράδειγμα να λήγει το διαβατήριό μας ή να χρειαστούμε ένα διαφορετικό διαβατήριο για να προχωρήσουμε σε μια αποστολή. Έτσι, μπορούμε να εξασκήσουμε τις ικανότητές μας και να «βουτήξουμε» ένα διαβατήριο από κάποιον περαστικό ή από τον εκάστοτε στόχο μας. Φυσικά, θα πρέπει να προσέχουμε μην μας δουν γιατί τότε θα βρεθούμε σε πολύ δύσκολη θέση.

Seven_The_Days_Long_Gone_Screenshot_08

To gameplay του Seven είναι διαφορετικό από τα Isometric aRPG που έχουμε συνηθίσει. Δεν σκοτώνουμε στρατιές εχθρών ούτε εξερευνούμε ατελείωτα κτήρια και μπουντρούμια μέχρι να βρούμε το αντικείμενο που θέλουμε. Αντιθέτως, έχουμε συγκεκριμένους στόχους που προσεγγίζουμε με μηχανισμούς Stealth. Παρόλο όμως, που ο μηχανισμός αυτός είναι και ο καλύτερος τρόπος για να επιτύχουμε τον σκοπό μας, υπάρχουν διαφορετικά στυλ παιχνιδιού διαθέσιμα για όσους νιώθουν τολμηροί. Για παράδειγμα, ανάλογα με τα σχέδια που έχουμε καταστρώσει και τον τρόπο που είναι δημιουργημένο το επίπεδο, είναι πιο συνετό να αποφύγουμε τις δολοφονίες και την πρόκληση ζημιών, ενώ σε άλλες περιπτώσεις καλό είναι να οπλιστούμε με το καλύτερο όπλο διαθέτουμε και να πάμε σε μάχη σώμα-με-σώμα.

Ένα από τα στοιχεία που μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση είναι η ποικιλία στις επιλογές μας. Στην πρώτη αποστολή του παιχνιδιού, ενώ ακόμα μάθαινα το παιχνίδι και την λογική του, σκότωσα τον πρώτο μου εχθρό καρφώνοντάς του ένα μαχαίρι από πίσω. Ψαχουλεύοντας τα πράγματά του πήρα όλη την στολή που φόραγε και την έβαλα στο χαρακτήρα μου για να ανεβάσω τα στατιστικά μου. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αναγνωρίζομαι ως φρουρός από τους υπόλοιπους εχθρούς – εφόσον κρατούσα αποστάσεις – και να μετακινούμαι στον χώρο χωρίς να αντιμετωπίζω προβλήματα.

Ο αιφνιδιασμός είναι ένα από τα σημαντικότερα όπλα μας. Πισώπλατες μαχαιριές, μακρινές βολές και ξαφνικές επιθέσεις μας δίνουν πάντα το πάνω χέρι σε καταστάσεις που μοιάζουν εξαιρετικά επικίνδυνες. Μπορούμε επίσης να σπρώξουμε εχθρούς στον γκρεμό ή να αφήσουμε παγίδες στα πτώματά τους προκειμένου να σκοτώσουμε άλλους εχθρούς που θα ελέγξουν την κατάστασή του πεσώντα. Και παραμένοντας πιστό στο είδος των RPG, με κάθε επιτυχία και επίπεδο αποκτούμε Πόντους Ικανότητας που δαπανούμε για περισσότερες δεξιότητες και ικανότητες όπως τα Dropkicks και τα Throws – ικανότητες που αποδεικνύονται ιδιαίτερα χρήσιμες όταν θέλουμε να κρύψουμε τα πειστήρια ενός εγκλήματος.

Δεν θα μιλούσαμε για ένα παιχνίδι Stealth χωρίς να αναφερθούμε σε μηχανισμούς που μας βοηθούν να περιπλανηθούμε στο επίπεδο. Το Sense Mode είναι μια ικανότητα που μας επιτρέπει να «χτενίσουμε» την περιοχή που βρίσκεται στα όρια της όρασής μας προκειμένου να εντοπίσουμε πίνακες ηλεκτροδότησης, σημαντικά αντικείμενα, ζωντανούς εχθρούς, στόχους και σημεία στα οποία μπορούμε να κρυφτούμε. Σε αυτό το σημείο όμως υπάρχει μια ιδιαιτερότητα. Με το συγκεκριμένο mode μπορούμε να κάνουμε Fast-forward ώστε να επισπεύσουμε την μετακίνηση ενός φρουρού από το ένα σημείο στο άλλο. Έτσι το ‘πρόβλημα’ της υπομονής που εντοπίζεται σε άλλα παιχνίδια Stealth μοιάζει σαν μια μακρινή ανάμνηση.

Seven_The_Days_Long_Gone_07

Αναφέραμε παραπάνω πως μπορούμε να ολοκληρώσουμε μια αποστολή με πολλούς τρόπους όπως να παραμένουμε κρυμμένοι ή να αντιμετωπίσουμε άμεσα τους εχθρούς μας. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως είναι και μια εύκολη διαδικασία. Αν αποφασίσουμε να προβούμε σε μονομαχία τότε καλό θα ήταν να προετοιμαστούμε για μαι βροχή χτυπημάτων. Με λίγη εξάσκηση ενδέχεται να συνηθίσουμε το συγχρονισμό που απαιτείται για την άμυνα και απόκρουση χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι εγγυημένη η επιτυχία.

Ένα ακόμα χαρακτηριστικό που δανείζεται το Seven είναι ο σχεδιασμός του Inventory. Ο Teriel έχει διάφορα slots για να εξοπλιστεί και η τσάντα του έχει αρκετές θέσεις για να χωρέσει μπόλικα αντικείμενα την ίδια στιγμή. Η διαχείρησή των αντικειμένων σε συνδιασμό με το χαοτικό UI καταλήγουν σε πονοκέφαλο. Ομολογώ πως για ακόμα μια φορά, έπεσα θύμα του ασταμάτητου «looting». Όπου έβλεπα κάποιο αντικείμενο σκόρπιο σε ένα κιβώτιο ή σε κάποιο πτώμα ήθελα να το πάρω γιατί ίσως να ήταν σημαντικό. Ίσως να άξιζε πολλά. Ίσως να ήταν χρήσιμο για το crafting. Αλλά τελικά η κατάληξη ήταν να τα πουλάω σε κάποιον merchant για να μειώσω το βάρος μου.

Seven_The_Days_Long_Gone_04

Τα γραφικά του Seven είναι τουλάχιστον εντυπωσιακά. Τα σχέδια και η παρουσίαση των cutscenes παραπέμπουν σε δυτικά comics. Οι χαρακτήρες τονίζονται από μια έντονη γραμμή πλαισίου γύρω από το μοντέλο τους και με μια προσεκτική ματιά μπορούμε να διακρίνουμε το στυλ σχεδίου. Δεν μιλάμε για πρωτοποριακά γραφικά αλλά για σχέδια και ατμόσφαιρα που συναντάμε σε Dark Comics και σχέδια της DC. Σε ότι αφορά το περιβάλλον, η διαφορά της νύχτας και της μέρας είναι μεγάλη. Το μεγαλύτερο κομμάτι της περιπέτειάς μας θα το περάσουμε μέσα στο σκοτάδι οπότε όταν θα βλέπουμε το φως του ήλιου θα μαγευόμαστε με το τοπίο και τα χρώματα. Από τεχνικής άποψης, δεν αντιμετωπίσαμε αρκετά προβλήματα αλλά σίγουρα τίθεται θέμα optimization. Στο σύστημά μας, και πιο συγκεκριμένα με μια κάρτα Radeon R9 270 στα 2GB Vram κατορθώσαμε να κρατήσουμε σταθερά 50FPS αλλά με μικρές πτώσεις σε ορισμένα σημεία. Ευτυχώς, η φύση του παιχνιδιού βοηθάει σε αυτή την περίπτωση μιας και όλες μας οι κινήσεις γίνονται αργά και σταθερά – εκτός από περιπτώσεις κηνυγητού που το πρόβλημα αρχίζει και γίνεται αισθητό. Οι επιλογές που έχουμε για να παραμετροποιήσουμε την απόδοση είναι αρκετές και έτσι μπορούμε να πετύχουμε 60FPS σε πιο αδύναμα ή μέτρια συστήματα.

Σε γενικές γραμμές, το Seven: The Days Long Gone είναι ένας από τους τίτλους που έκαναν την έκπληξη λίγο πριν το τέλος του 2017. Το ταλέντο και αγάπη της Fool’s Theory μας δίνουν έναν εναλλακτικό τίτλο που ξεφεύγει λίγο από τα καθιερωμένα και μας προσφέρει ένα ευχάριστο gameplay, μια ενδιαφέρουσα υπόθεση, και πληθώρα από αποστολές και δοκιμασίες για να ασχοληθούμε. Θα χρεαιστούμε αρκετές ώρες και πολύ μελέτη για να καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε την ιστορία αλλά και το παιχνίδι στο σύνολό του. Θεωρούμε πως είναι μια καλή επιλογή για τους φίλους των isometric RPG αλλά και για εκείνους που ψάχνουν κάτι διαφορετικό στο συγκεκριμένο είδος.

Το Seven: The Days Long Gone είναι διαθέσιμο στο Steam στην τιμή των 29,99€.

Seven: The Days Long Gone - Review
ΙΣΤΟΡΙΑ8
GAMEPLAY8
ΓΡΑΦΙΚΑ8.5
ΑΠΟΔΟΣΗ7
ΔΙΑΡΚΕΙΑ8
ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ7.5
8Overall Score
Reader Rating: (1 Vote)
9.0