Το Reservoir Dogs είναι μια Αμερικάνικη ταινία του 1992. Η σκηνοθεσία έγινε από τον Quentin Tarantino και όπως θα περιμέναμε πρόκειται για ένα εγκληματικό θρίλερ με έξι κύριους πρωταγωνιστές. Η ταινία αυτή θεωρείται ως η αρχή των αντίστοιχων ταινιών από τον ίδιο τον σκηνοθέτη μιας και ονομάστηκε ως η «καλύτερη ανεξάρτητη ταινία όλων των εποχών» από την Empire. H γνώμη του κόσμου για την ταινία ήταν αρκετά καλή και οι ηθοποιοί καθώς και το συνεργίο κατάφεραν να αποσπάσουν θετικές κριτικές. Η υπόθεση του Reservoir Dogs έχει να κάνει με ληστείες και το οργανωμένο έγκλημα στην Αμερική. Οι χαρακτήρες ακούν σε δικά τους ψευδώνυμα και οι αρχηγοί είναι αυτοί που οργανώνουν τις ληστείες που επιφέρουν μεγάλα χρηματικά ποσά.

Μετά από 25 χρόνια, η Big Star Games αναπτύσσει και λανσάρει ένα παιχνίδι φόρο τιμής στην ταινία του καταξιωμένου σκηνοθέτη με τίτλο Reservoir Dogs: Bloody Days. Στον τίτλο αυτό οι παίχτες θα αναλάβουν τους ρόλους των έξι πρωταγωνιστών (Mr. Brown, Mr. White, Mr. Blue, Mr. Orange, Mr. Pink) και θα χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους καθώς και τον χρόνο για να ολοκληρώσουν τις διάφορες ληστείες. Η κυριότερη δύναμη είναι η ικανότητα να αντιστρέψουμε τον χρόνο και να εναλλασσόμαστε με τους χαρακτήρες που βρίσκονται στο τοπίο. Ο στόχος μας είναι να μπούμε στο κτήριο ενδιαφέροντος, να σκοτώσουμε ή να ακινητοποιήσουμε οποιονδήποτε φέρει όπλο, να κλέψουμε τα λεφτά ή τα διαμάντια και να δραπετεύσουμε χωρίς να έχουμε αιματοχυσίες.

Όταν μιλάμε για το Bloody Days δεν αναφερόμαστε σε κάποιο πολύπλοκο ή επαναστατικό τίτλο. Κατά την διάρκεια του gameplay είχα την εντύπωση πως έπαιζα κάποια Isometric έκδοση του PayDay 2 χωρίς να μπορώ να επιλέξω τον εξοπλισμό μου. Κάθε επίπεδο μπορεί να περιγραφεί με μερικές φράσεις κάτι που σημαίνει πως η υπόθεση ή το gameplay είναι αρκετά αναμενόμενα. Η τοποθεσία και ο αριθμός των εχθρών μας μπορεί να αλλάζει αλλά δεν θα πούμε το ίδιο και για το gameplay.

Θα ξεκινήσουμε τις αποστολές μας με τον Mr. Brown, τον πρώτο χαρακτήρα στον οποίο έχουμε πρόσβαση και όσο προχωράμε θα μας ανοίγονται εναλλακτικοί χαρακτήρες από την ταινία. Τα μοντέλα των ηρώων υποτίθεται πως προέρχονται από τα αντίστοιχα του Tarantino αλλά θα δούμε πως δεν ταιριάζουν με τους πραγματικούς ηθοποιούς σε καμία περίπτωση. Εκτός αυτού δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ τους και αυτό είναι κάτι που θα το δούμε παίζοντας μαζί τους. Θα τους χαρακτηρίζαμε ως μόνο μια χρωματική διαφορά και όχι κάτι παραπάνω. Και αφού δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ των χαρακτήρων, οι στρατηγικές που θα υιοθετήσουμε είναι παρόμοιες κάθε φορά. Για παράδειγμα, μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα όπλα των πεσόντων εχθρών, να κρυφτούμε πίσω από έναν τοίχο και να τους αντιμετωπίσουμε σταδιακά έναν-έναν παρά να προβούμε σε μακροσκελείς μάχες.

Ο μηχανισμός που αναδεικνύεται στο μεγαλύτερο κομμάτι είναι εκείνος του «Rewind». Γυρνώντας πίσω τον χρόνο για μερικά δευτερόλεπτα μπορούμε να σχεδιάσουμε την διαδρομή και τις πράξεις κάθε ήρωα προκειμένου να αξιοποιήσουμε τον χώρο και τις ικανότητές μας για γρηγορότερη ολοκλήρωση των αποστολών. Στα περισσότερα επίπεδα έχουμε στην διάθεσή μας παραπάνω από δύο χαρακτήρες. Εναλλάσσοντας του χαρακτήρες και γυρνώντας τον χρόνο πίσω μπορούμε να σχεδιάσουμε έναν καθορισμένο προορισμό για τον καθένα και τους βάλουμε να περιμένουν στις θέσεις που θέλουμε. Ωστόσο, αυτός ο μηχανισμός δεν δουλεύει έτσι όπως θα θέλαμε και σπάνια θα αλλάξει την έκβαση των γεγονότων.

Ο μηχανισμός αυτός ακούγεται καλός στην θεωρία όμως στην πράξη βλέπουμε το πρόβλημα που υπάρχει. Οι στιγμές στις οποίες δουλεύει ικανοποιητικά – ή γενικά – είναι ελάχιστες. Θα λέγαμε πως πρόκειται για το Rewind της Tracer του Overwatch, δηλαδή το χρησιμοποιούμε μόνο όταν κάποιος χαρακτήρας έχει τραυματιστεί. Η χρησιμότητά του φαίνεται στα επίπεδα που είναι χρονομετρημένα και πρέπει να «πειράξουμε» το ρολόι για να επιτύχουμε τον στόχο μας. Σε αυτές τις αποστολές ενδέχεται να έχουμε και μεγαλύτερο αριθμό εχθρών αλλά και χαρακτήρων που θα βρίσκονται υπό τον έλεγχό μας. Το πρόβλημα όμως, είναι πως η αναδρομή δεν είναι ικανή να διορθώσει τα λάθη ή τα προβλήματά μας. Οι χαρακτήρες δεν αλληλεπιδρούν και συνεπώς δεν συμβάλλουν στην ροή των πράξεων ή των γεγονότων.

Ευτυχώς, δεν υπήρχε κάποιο πρόβλημα στην απόδοση. Είναι ένα απλό παιχνίδι με γραφικά που δεν θα θεωρούνταν ιδιαίτερα επαναστατικά. Θα λέγαμε πως είναι γραφικά που θα βλέπαμε σε κάποιο 3D Cartoon του Nickelodeon. Είναι ευχάριστά στο μάτι και αποδίδουν έναν πιο ελαφρύ τόνο σε όλα αλλά δεν βοηθούν στο να σχηματίσουμε θετικές εντυπώσεις. Δεν ήταν το ρηχό gameplay που μας άφησε απογοητευμένους αλλά το γεγονός ότι το Bloody Days δεν τιμά κατάλληλα το Reservoir Dogs του Tarantino. Εξάλλου, η ιστορία στο παιχνίδι δεν απλώνεται πέρα από μερικούς διαλόγους πριν ή μετά τις πίστες. Και όταν το παιχνίδι επιχειρεί να θυμίσει στους παίχτες πως βρίσκονται στον κόσμο του Tarantino, αποτυγχάνει στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. Οι γνωστές σκηνές και η αναφορά τους σε αυτές φαίνονται βιαστικές προσπάθειες που γίνονται με το ζόρι.

Σε γενικές γραμμές, το Reservoir Dogs: Bloody Days υστερεί σε πολλούς τομείς. Η ταινία κατάφερε να μας μαγνητίσει με το στυλ και την ιστορία της, στοιχεία που απουσίαζαν από το παιχνίδι της Big Star Games. Η σωστή υιοθέτηση του μηχανισμού της αναδρομής και η σωστή αναφορά στην ταινία θα μπορούσαν να σώσουν από την μετριότητα και την ανία που μας κατακλύζει όταν παίζουμε. Στο τέλος, κάνουμε λόγο για ένα Isometric Shoot’em-up παρά για έναν τίτλο γεμάτο ανατροπές, ενδιαφέρουσα ιστορία και έξυπνους μηχανισμούς.

Ευχαριστούμε την Big Star Games για την παροχή του Steam Review Code για το Reservoir Dogs: Bloody Days.

RESERVOIR DOGS: BLOODY DAYS - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ6
GAMEPLAY4.5
ΓΡΑΦΙΚΑ7
ΑΠΟΔΟΣΗ7.5
ΔΙΑΡΚΕΙΑ5
5.5Μέτριο
Reader Rating: (0 Votes)
0.0