Την παιδική μου ηλικία θα μπορούσε κανείς να την χαρακτηρίσει ως φυσιολογική. Ήμουν από εκείνα τα παιδάκια με την καλή οικογένεια, τα πολλά παιχνίδια και την αντιπαράθεση με τους γονείς για την μία παραπάνω ώρα μπροστά στην τηλεόραση. Θυμάμαι πως ο θείος μου είχε έναν υπολογιστή – ξέρετε από εκείνους με την μεγάλη οθόνη και τους Pentium επεξεργαστές – με Windows 98 και ελάχιστα παιχνίδια. Κάθε φορά που πηγαίναμε σπίτι του με έβαζε να παίξω για να κάθεται να με χαζολογάει στο βάθος. Το αστείο στην υπόθεση είναι πως ένα ανήλικο παιδάκι, έμαθε τον κόσμο των PC Games με πρώτο παιχνίδι το DOOM (1993). Τα γραφικά του για εκείνη την εποχή φάνταζαν απίστευτα και αποτελούσε ένα άκρως διασκεδαστικό FPS που απευθυνόταν όμως σε συγκεκριμένες ηλικίες. Αυτό το παιχνίδι, ήταν και η αρχή του «ταξιδιού» που κάνω όλα αυτά τα χρόνια στον χώρο του gaming.

Το DOOM είναι μια σειρά από FPS βιντεοπαιχνίδια προερχόμενα από την εταιρεία ανάπτυξης ID Software. H σειρά αυτή επικεντρώνει στα κατορθώματα ενός ανώνυμου Space Marine που λειτουργεί υπό το βλέμμα της Union Aerospace Corporation (UAC), και σκοτώνει στρατιές δαιμόνων και απέθαντων προκειμένου να επιβιώσει. Το παιχνίδι αυτό θεωρείται ένα από τα πρωτοπόρα First-Person Shooters μιας και όταν πρωτοκυκλοφόρησε για τους IBM υπολογιστές οι παίχτες μπορούσαν να απολαύσουν τρισδιάστατα γραφικά, βάθος στα επίπεδα, Multiplayer μέσω διαδικτύου αλλά και δυνατότητα για mods μέσω των Doom WAD αρχείων. Από τότε μέχρι σήμερα, η σειρά αυτή έχει υποδεχθεί άλλα τρία παιχνίδια αλλά και μία ταινία με το ίδιο όνομα.

Το DOOM (ή DOOM 4) είναι το πιο πρόσφατο παιχνίδι της σειράς από την ID Software και Bethesda. Μετά από 11 χρόνια σιωπής, η ID επαναφέρει την αγαπημένη ατμόσφαιρα των πρώτων παιχνιδιών με ανανεωμένα γραφικά, περιβάλλοντα και ένα gameplay που υπόσχεται να εντυπωσιάσει. Σύμφωνα με τον Tim Willits, ο στόχος της ομάδας είναι να δημιουργήσει ένα «full reboot» της σειράς παρά να συνεχιστεί η ιστορία από τα προηγούμενα παιχνίδια.

Ζώντας σε μια εποχή που η πλειοψηφία των τίτλων στηρίζεται στο διαδικτυακό κομμάτι του gameplay, το DOOM έρχεται να κάνει την μεγάλη έκπληξη και να μας προσφέρει ένα δυναμικό, έντονο και διασκεδαστικό Single Player mode. Ξεχάστε όσα ξέρατε από τα διάφορα RPG και FPS που θέλανε να παλεύουν για μια ενδιαφέρουσα ιστορία και έναν χαρακτήρα με τον οποίο μπορούμε να ταυτιστούμε. Εδώ, από τα πρώτα 5 λεπτά θα βρεθούμε να παλεύουμε για την ζωή μας ή πιο σωστά να κυνηγούμε δαίμονες για να μην μας κυνηγήσουν αυτοί. Με το που σηκωθούμε από το τραπέζι στο οποίο είμαστε δεμένοι με αλυσίδες, πιάνουμε το κεφάλι ενός δαίμονα που έρχεται προς τα εμάς και το κάνουμε πουρέ πάνω σ’αυτό, και αφού κατέβουμε παίρνουμε το πιστολάκι μας και γεμίζουμε τρύπες τους υπόλοιπους. Μετά προχωράμε στο επόμενο δωμάτιο, παίρνουμε την επιβλητική στολή μας και προχωράμε για να βρούμε την καραμπίνα. Και όλα αυτά με βήμα ταχύ – βήμα που αγαπήσαμε εξίσου από το πρώτο DOOM.

Για να πω ολόκληρη την αλήθεια, δεν περίμενα πολλά από το καινούργιο τίτλο της ID. Όταν είδα το trailer μου ήρθε στο μυαλό το DOOM 3. Δεν ήταν άσχημο παιχνίδι, κάθε άλλο. Απλά επικέντρωσε περισσότερο στην ιστορία και στο να φτιάξει ένα κλίμα τρόμου (κάτι το οποίο το έκανε με επιτυχία) αλλά δεν ήθελα κάτι τέτοιο από την σειρά αυτή. Ωστόσο, μετά το Live Stream της Bethesda με την πρώτη ώρα του Single Player Gameplay ομολογώ πως εντυπωσιάστηκα λίγο περισσότερο απ’ότι έπρεπε.

Από την πρώτη στιγμή, η αδρεναλίνη βρισκόταν στα ύψη. Η ένταση, η ταχύτητα και το απίστευτα ικανοποιητικό Combat, επανέφεραν ένα μεγάλο κομμάτι της χαμένης ευχαρίστησης που κάποιος μπορεί να αποκομίσει από τα βιντεοπαιχνίδια. Είμαστε ο Doomguy, ένας στρατιώτης που δεν δίνει δεκάρα για τίποτα και κανέναν. To μόνο που θέλουμε είναι να τρέχουμε, να κλοτσάμε και να σφάζουμε δαίμονες με τα γυμνά μας χέρια. Και αν θέλουμε να ξεφύγουμε από τα όρια υπάρχει και το πριόνι με το οποίο δεν σεβόμαστε τίποτα και απλά ξεκοιλιάζουμε ότι έρθει κατά πάνω μας. Η επιστροφή στην παράδοση δεν φαίνεται όμως μόνο στον τομέα του Combat αλλά και σε άλλα στοιχεία όπως την ύπαρξη χάρτη, μιας μεγάλης ποικιλίας από όπλα, modifications για τα όπλα και αναβαθμίσεις στην στολή μας αλλά και πιο ‘ασήμαντα’ στοιχεία όπως αυτό των Secrets μέσα στα επίπεδα.

Στην λίστα με τα χαρακτηριστικά του gameplay έχουμε και τα Glory Kills, των Fatalities που μπορούμε να εκτελέσουμε πάνω σε ζαλισμένους εχθρούς για να λάβουμε ένα μικρό ποσοστό της ενέργειας και των πυρομαχικών μας πίσω. Όχι μόνο αυτό, αλλά η δράση δεν σταματάει ποτέ ακόμα και με αυτά τα kills μιας και είναι γρήγορα και πολύ ικανοποιητικά στο να τα βλέπει κανείς. Επίσης, έχουμε την δυνατότητα να πηδάμε από πλατφόρμα σε πλατφόρμα αλλά και να κάνουμε διπλό πήδημα για να φτάσουμε σε υψηλότερα σημεία. Με άλλα λόγια έχουμε και την εισαγωγή του platforming σε μια ήδη ευχάριστη εμπειρία. Τα επίπεδα είναι τεράστια και κάθε ένα από αυτά μπορεί να μας απασχολήσει ακόμα και 2 ώρες. Κάθε επίπεδο είναι ανοιχτό προς εξερεύνηση και κρύβει πολλά μυστικά, αναβαθμίσεις για την στολή και τον χαρακτήρα μας αλλά και κιβώτια με πυρομαχικά, ακόμα και νέα όπλα για την συλλογή μας. Ολοκληρώνοντας τα επιτεύγματα στους τομείς της απόδοσης στην μάχη και στην εξερεύνηση, αποκτούμε πόντους για να ξεκλειδώσουμε περισσότερα mods στα όπλα μας. Για παράδειγμα, μπορούμε να μετατρέψουμε τις σφαίρες της καραμπίνας μας σε μικρές βόμβες με το πάτημα ενός πλήκτρου.

Θα μπορούσα να γράφω όλη μέρα για το πόσο «γεμάτη» εμπειρία είναι αυτή του Single Player. Με συνολικά 13 ώρες στην πρώτη προσπάθεια, σίγουρα θα δοκιμάσω και τα υπόλοιπα επίπεδα δυσκολίας για μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία. Ευτυχώς όμως, η Id Software έκανε εξαιρετική δουλειά. Το να αδειάζεις σφαίρες στο λιπώδες σώμα ενός σιχαμερού δαίμονα, δεν ήταν ποτέ τόσο απολαυστικό. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω το ίδιο και για το Multiplayer κομμάτι μιας και είναι σχεδιασμένο για ένα συγκεκριμένο πλήθος παιχτών. Όσοι είχαν δηλώσει συμμετοχή στην Open Multiplayer Beta τότε θα ξέρουν για τι πράγμα μιλάω. Σε αντίθεση με το Single Player Campaign, το Multiplayer υστερεί από ένα καλό UI και όπλα που μπορούν να συμβάλλουν στην έκβαση ενός αγώνα. Σε πολλούς από εμάς θα θυμίσει το gameplay του Quake, πράγμα που το καθιστά ευχάριστο για μικρές επισκέψεις μια στο τόσο που θέλουμε να παίξουμε κάτι διαφορετικό. Παρόλα αυτά, αν ψάχνουμε κάτι παραπάνω, όπως έπαθλα και μικρά δωράκια, τότε ίσως να μην το βρούμε εδώ (εκτός αν είμαστε Achievement Hunters).

To Multiplayer του κλασσικού DOOM με την μοντέρνα προοπτική είναι μόνο ένα από αυτά που δίνει η Id Software στην κοινότητα των παιχτών. Θα δούμε πως υπάρχει απουσία του Co-op στο Single Player αλλά αυτό δεν ισχύει για το SnapMap, του modding εργαλείου για το παιχνίδι. Το SnapMap, για όσους δεν γνωρίζουν, είναι ένα level editor που μας επιτρέπει να φτιάξουμε τους δικούς μας χάρτες με όσους εχθρούς θέλουμε και με όποια υπόθεση επιθυμούμε. Μπορούμε να φτιάξουμε από ένα δωμάτιο στο οποίο θα έρχονται κύματα εχθρών που θα πρέπει να απωθήσουμε, μέχρι και έναν κλώνο του Harvesting Moon στο οποίο θα εκτρέφουμε δαίμονες. Όσο υπάρχει φαντασία, υπάρχουν και εργαλεία. Μας δίνεται η δυνατότητα να φτιάξουμε ότι επιθυμούμε, με μέτρο – η Bethesda δεν πρόκειται να επιτρέψει προσβλητικές δημιουργίες οπότε προσέχετε!

Με το gameplay του τίτλου να περιστρέφεται γύρω από τις παραπάνω γραμμές, ήρθε η ώρα να δούμε αν τα σύστημά μας θα είναι ικανό να το υποστηρίξει. Το DOOM ήταν ανέκαθεν, μαζί με το The Witcher, ένα παιχνίδι με τα καλύτερα γραφικά της εποχής του. Έτσι και σε αυτή την περίπτωση, έχουμε έναν πολύ εντυπωσιακό τίτλο με πανέμορφα περιβάλλοντα και επίπεδα αλλά και δαίμονες που σε άλλη περίπτωση θα μας κάνανε να αλλάζουμε παντελόνια. Η δουλειά που έχει γίνει πάνω στα μοντέλα και τις επιφάνειες είναι αξιόλογη και στις Ultra Nightmare ρυθμίσεις θα μας αφήσουν με το στόμα ανοιχτό.

Να σημειωθεί πως υπάρχουν θέματα με τις κάρτες της AMD. Σύμφωνα με πολλές αναφορές και από τα δύο «στρατόπεδα», το DOOM λειτουργεί ικανοποιητικά καλά ακόμα και με τις μεσαίας κατηγορίας κάρτες της Nvidia με το αντίθετο να συμβαίνει στις κάρτες της AMD. Τα προβλήματα που παρατηρούνται στα OpenGL παιχνίδια ίσως να είναι αντιμετωπίσιμα με την Vulkan τεχνολογία. Από την άλλη, δεν παρατηρείται ιδιαίτερος φόρτος στον επεξεργαστή παρά την απαίτηση ενός i7 για καλύτερη απόδοση. Προσωπικά, με την R9 270 είχα διάφορα θέματα στις υψηλές ρυθμίζεις οπότε πέρασα αρκετό χρόνο ώστε να βρω εκείνες που με εξυπηρετούσαν ικανοποιητικά. Ευτυχώς, η Id Software έχει προνοήσει και μας δίνει μια μεγάλη λίστα από ρυθμίσεις προς επιλογή. Μέσα στις κλασσικές επιλογές για την βελτίωση των γραφικών και της ανανέωσης των μοντέλων υπάρχει και η δυνατότητα αλλαγής των χρωμάτων (Colorblind Mode), αλλαγή στο βάθος του Field of View, στη ποιότητα της ανάλυσης και στην όξυνση των γραφικών.

Αναμφισβήτητα, παρά τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετώπισα εγώ, το DOOM τρέχει πάρα πολύ καλά σε μηχανήματα μέτριας κατηγορίας και πάνω. Το πλήθος των ρυθμίσεων και η ικανοποιητική απόδοση στους υπολογιστές μαζί με ορισμένες λεπτομέρειες σε διάφορα χαρακτηριστικά κάνουν την νέα προσθήκη στην σειρά της Id, ένα αρκετά προσεγμένο τίτλο και υποψήφιο για τα παιχνίδια της χρονιάς. Έχει γίνει ένα πολύ καλό ξεκίνημα για το Reboot και ευελπιστούμε πως το μέλλον μόνο θετικά πράγματα θα μας φέρει. Ως φίλος του παιχνιδιού, μπορώ με ασφάλεια να πω πως αξίζει κάθε λεπτό του χρόνου μας και είναι πολύ πιθανό να επαναφέρει την χαμένη απόλαυση.

Ευχαριστούμε την Bethesda και IGE Group S.A. για την παροχή του Review Code.

DOOM - Εντυπώσεις και ανάλυση απόδοσης
Γραφικά9.5
Μουσική8.5
Απόδοση7.5
Πλοκή6.5
Gameplay9
Replayability9
Θετικά
  • Εθιστικό Gameplay
  • Τα Glory Kills δεν εμποδίζουν την ασταμάτητη δράση
  • Άριστο Level Design
Αρνητικά
  • Αδιάφορο multiplayer
  • Μεγάλοι χρόνοι φόρτωσης
  • "Βαρύ" στα μέτρια συστήματα
9Overall Score
Reader Rating: (3 Votes)
8.8