Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε πως τα RPG με βάση το Open W0rld στοιχείο έχουν αρχίσει και πληθαίνουν ραγδαία. Τα περισσότερα από αυτά προσπαθούν να «δανειστούν» την επιτυχία τίτλων όπως το Grand Theft Auto και The Witcher, και να υιοθετήσουν νέους μηχανισμούς ή να δημιουργήσουν κάτι τρελό και έντονο. Η αλήθεια είναι πως πολλές εταιρείες προσπάθησαν αλλά λίγες τα κατάφεραν. Μια από αυτές είναι η Volition με την σειρά Saints Row που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά μέσα στο 2006 για το Xbox 360. Για όσους δεν γνωρίζουν, το Saints Row είναι μια σειρά των Volition και Deep Silver, που διηγείται την ιστορία μιας συμμορίας ονόματι ‘Third Street Saint’. Το όνομά τους προέρχεται από την περιοχή προέλευσης της συμμορίας. Σίγουρα, βλέπουμε ομοιότητες με άλλο παιχνίδι παρόμοιου περιεχομένου με την μόνη διαφορά ότι εδώ το gameplay είναι πιο έντονο και γεμάτο χιούμορ με στιγμές που ο ρεαλισμός «φεύγει έξω από το παράθυρο». Ο συνδιασμός αυτός κατέστησε το Saints Row ένα ευχάριστο και διασκεδαστικό παιχνίδι που κατάφερε να διατηρήσει ένα καλό επίπεδο όσο περνούσαν τα χρόνια.

Αρκετά χρόνια και πολλά sequel αργότερα, η Volition επιστρέφει με την κυκλοφορία του Agents of Mayhem, ενός Open-World RPG που λαμβάνει χώρα στο σύμπαν των Saints Row και έρχεται να ταράξει τα νερά φέρνοντας μια διαφορετική ιστορία, διατηρώντας πολλά στοιχεία από το gameplay της προηγούμενης σειράς. Είναι μια άμεση προσπάθεια να δημιουργηθεί κάτι διαφορετικό. Η επιτυχία του εξαρτάται από τις απαιτήσεις κάθε παίχτη, δεδομένου ότι τα Open-World RPG έχουν ανεβάσει τις προσδοκίες.

Το Agents of Mayhem λαμβάνει χώρα σε ένα συμπαν που συνδιάζει τα γεγονότα των Saints Row και Red Faction, και η ιστορία ξεκινά μετά την επαναδημιουργία της Γης, ένα από τα τέλη του SR IV: Gat out of Hell. Η υπόθεση του Agents of Mayhem είναι σχετικά απλή μιας και βρισκόμαστε σε μια μελλοντική εκδοχή της Seoul όπου ο σατανικός Dr. Babylon έχει κυριαρχήσει με την οργάνωσή του, The L.E.G.I.O.N. (the League of Evil Gentleman Intent on Obliterating Nations). Η δουλειά των M.A.Y.H.E.M. (Multinational Agency Hunting Evil Masterminds) είναι να τον σταματήσουμε χρησιμοποιώντας την βάση μας που αιωρείται στον ουρανό, και την συμμαχία μας με την Persephone Brimstone.

Η μελλοντική έκδοση της Seoul μας παραπέμπει στον κόσμο του αύριο, σε μια πόλη γεμάτη τεχνολογικά επιτεύγματα και πινακίδες νέον. Ως ένα Open-world παιχνίδι θα έχουμε πρόσβαση σε διάφορους ήρωες και καλούμαστε να ολοκληρώσουμε αποστολές και να εξερευνήσουμε τον κόσμο με τον τρόπο που εμείς θέλουμε. Οι Agents χωρίζονται σε τέσσερις τριάδες: τους Bombshells, τους Carnage a Trois, τους Firing Squad και τους Franchise Force. Κάθε πράκτορας έχει το δικό του ξεχωριστό στυλ, δυνάμεις και όπλα για να χρησιμοποιεί στις αποστολές. Για παράδειγμα, ο Hardtack των Franchise Force χρησιμοποιεί μια καραμπίνα ως βασικό όπλο, ενώ ο Hollywood χρησιμοποιεί ένα Assault Rifle.

Όσο προκαλούμε ζημιά σε κάποιον εχθρό, μαζεύουμε πόντους για να γεμίσουμε την μπάρα των δυνάμεών μας. Με το που γεμίσει η μπάρα, χρησιμοποιούμε τις υπερδυνάμεις μας για μεγαλύτερη βοήθεια στο πεδίο της μάχης, και όπως είναι αναμενόμενο κάθε πράκτορας έχει και μια διαφορετική ιδιότητα. Η Fortune μπορεί να χρησιμοποιεί ένα drone για να σταματάει τους εχθρούς της ενώ ο Hollywood προκαλεί πολλές και διάφορες εκρήξεις τριγύρω του. Μπορούμε να επιλέξουμε όποια τριάδα θέλουμε, αφού πρώτα την ξεκλειδώσουμε μέσω των αποστολών ή της περιπλάνησής μας στην Seoul. Κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού έχουμε πρόσβαση και στα τρία μέλη της ομάδας μας δημιουργώντας συνδιασμούς επιθέσεων που θα μας βοηθήσουν να επιβληθούμε ευκολότερα.

Μαζί με τις βασικές αποστολές, έχουμε κάποιες άλλες που πρέπει να ξεκλειδωθούν για να αποκτήσουμε και νέους πράκτορες, καθώς και προσωπικές αποστολές που «βουτάνε» στην προιστορία του κάθε ήρωα. Όπως θα περίμενε κανείς, κάθε χαρακτήρας έχει και διαφορετική προσωπικότητα η οποία διαφαίνεται μέσω της ιστορίας και των γραμμών διαλόγου ανάμεσα στα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης. Όσον αφορά το γενικότερο gameplay, με το που ολοκληρώσουμε επιτυχώς κάποια αποστολή μαζεύουμε πόντους εμπειρίας και χρήματα ώστε να ανοίξουμε νέες ιδιότητες, gadgets και mods – εκτός των cosmetic items που υπάρχουν διάσπαρτα – που ενισχύουν την επιθετική μας ικανότητα.

Δυστυχώς, αυτό που θα διαπιστώσουμε αμέσως είναι πως η Seoul είναι γεμάτη από υπόγειες βάσεις που θα χρειαστούν πολλές ώρες εξερεύνησης για να ξεκλειδώσουμε τα πάντα. Η εν λόγω εξερεύνηση είναι και μια καλή αφορμή για να μάθουμε τις ιδιαιτερότητες του παιχνιδιού αλλά και τα σημαντικότερα στοιχεία και χαρακτηριστικά των πρακτόρων που χρησιμοποιούμε εκείνη την στιγμή. Αποκαλύπτεται η προσωπικότητα κάθε ήρωα, και κάποιες ιστορίες, ενώ σύντομες, μας δίνουν πρόσβαση σε κάποια σκοτεινά μυστικά των «καλών» – αλλά και μερικές καλές μάχες με αρχηγούς.  Τα επίπεδα και ο κόσμος γενικότερα, έχει χτιστεί για να μας χαρίσει ατελείωτες ώρες απλής διασκέδασης χωρίς όμως να χαρίζει κάτι παραπάνω από αυτό.

Πέρα από το gameplay, πρέπει να αναφερθούμε και στα αστεία που ενδέχεται να ακούσουμε. Οι διάλογοι προσπαθούν να αναβιώσουν την δόξα των Saints χωρίς να κατορθώνεται κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, κάθε προσπάθεια για να βγεί κάποια αστείο αποτυγχάνεται μιας και ο τόνος του ανεκδότου δεν υπάρχει πουθενά. Κρύα αστεία που δεν καταφέρνουν κάτι παραπάνω εκτός από το να μας «κοκκαλώσουν» και να μας κάνουν να σκεφτούμε τι ακούσαμε/διαβάσαμε.

Tο Gameplay του Agents of Mayhem το έχουμε συναντήσει και σε άλλα παιχνίδια με το ίδιο μοτίβο. Έχουμε στην διάθεσή μας μια ομάδα χαρακτήρων και ολοκληρώνουμε Story Missions ή μικρότερες παράπλευρες αποστολές. Θα παραβιάσουμε πόρτες και υπολογιστές, θα σκοτώσουμε έναν στρατό από εχθρούς, θα σταματήσουμε μεγάλους αρχηγούς και θα καταστρέψουμε όπλα, οχήματα και κτήρια και όλα αυτά στο όνομα της ειρήνης και ελευθερίας. Και όλα αυτά σε τρίτο πρόσωπο ώστε να διακρίνεται και η διαφορετικότητα κάθε ήρωα. Και δυστυχώς, όλα αυτά τα κάνουμε μόνοι μας. Δεν υπάρχει η δυνατότητα να συμμετέχουμε στο παιχνίδι κάποιου φίλου μας μέσω Online Multiplayer, ούτε να τον ανταγωνιστούμε μέσω του Vs Mode – διοτί δεν υπάρχουν. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα παράπονα των παιχτών αφού η Volition δεν πρόσθεσε κάποιο σχετικό mode και μας έδωσε ένα Single-player only τίτλο.

Το κομμάτι που θα μας απασχολήσει ιδιαίτερα είναι εκείνο της τεχνικής απόδοσης. Δεδομένης της φύσης του παιχνιδιού – μιλάμε για ένα Open-world Action RPG – το Agents of Mayhem βασίζεται κυρίως στην επεξεργαστική ισχύ του συστήματός μας. Έτσι, θα περιμέναμε πως όσο περισσότερους πυρήνες έχουμε τόσο καλύτερα θα τρέχει το παιχνίδι. Για το παρόν Review χρησιμοποιήσαμε ένα σύστημα με Intel i5-4690 @3.5GHz και μια AMD Radeon R9 270 στα 2GB Vram.

Κάνοντας μια μικρή έρευνα, διαπίστωσα πως το παιχνίδι της Volition έχει αρκετά προβλήματα στην απόδοσή του σε διάφορα συστήματα ανεξαρτήτου δύναμης. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, τα προβλήματα γίνονταν αισθητά κατά την διάρκεια της εξερεύνησης ή κάποιων εικονικά απαιτητικών αποστολών (εκρήξεις, αριθμών εχθρών και ούτω καθεξής). Ακόμα και με τους τελευταίους οδηγούς, τα προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν, την στιγμή που η εταιρεία ψάχνει λύσεις σε αυτά.

Ξεκινώντας, το παιχνίδι ήταν ήδη ρυθμισμένο στην υψηλότερη απεικόνιση. Τα textures, οι σκιές και τα φίλτρα ήταν στο υψηλό από το πρώτο λεπτό. Με το που αρχίσουμε την περιπέτεια θα βρεθούμε στην πρώτη περιοχή που αποτελεί και ένα μικρό tutorial για τα διάφορα mechanics που έχουμε στην κατοχή μας. Τα καρέ κυμαίνονταν από τα 45 μέχρι και 55 ανάλογα τα αντικείμενα που είχαμε στην οθόνη και την ποσότητα των εφέ. Σαν κλειστός χώρος, τα FPS ήταν αποδεκτά αν αναλογιστούμε πως έχουμε τις υψηλές ρυθμίσεις. Ωστόσο, τα πράγματα αλλάζουν με το που βγούμε στην Σεούλ. Αρχίζουν τα κολλήματα και έχουμε μια ραγδαία πτώση στα καρέ που φτάνουν τα 25. Βέβαια, τόσα καρέ δεν είναι τα καλύτερα για ένα παιχνίδι ταχείας δράσης οπότε έφτασε η ώρα να πειράξουμε κάποιες ρυθμίσεις. Κλείνοντας τις ρυθμίσεις που παραπέμπουν σε κάρτες της Nvidia και ελαττώνοντας την ποιότητα μερικών εφέ και των σκιών, τα καρέ ανέβηκαν πάλι στο 45. Η απόδοση αλλάζει όσο πειραματιζόμαστε με τις αναλύσεις και τις γενικότερες ρυθμίσεις. Η ανάλυση που χρησιμοποιούσα καθόλη την διάρκεια του gameplay ήταν στα 1080p, αλλά όταν ελαττώσαμε στα 720p είδαμε αισθητή διαφορά στην απόδοσή του. A

Το Αgents of Mayhem ίσως να είναι ένα από τα πιο απαιτητικά παιχνίδια όταν επιλέγουμε τα Ultra settings. Τα γραφικά του δεν δικαιολογούν αυτές τις απαιτήσεις διότι με μια πρώτη ματιά θυμίζουν περισσότερο cartoons παρά ρεαλισμό ή κάτι παρόμοιο. Πολλοί χρήστες έχουν αναφέρει ότι ακόμα και στις GTX 970 και πάνω, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν προβλήματα αν επιχειρήσουν, έστω και για λίγο, να επιλέξουν τα Ultra Settings. Και παρόλη την ομορφιά των χαρακτήρων και των εφέ, υποφέρει από αρκετά άλλα προβλήματα και ατέλειες στον σχεδιασμό όπως για παράδειγμα χαμηλότερα textures σε ορισμένα αντικείμενα και φανερά προβλήματα pop-in.

Σε γενικές γραμμές, το Agents of Mayhem είναι ένα διασκεδαστικό παιχνίδι αν καταφέρουμε να προσπεράσουμε το γεγονός ότι δεν έχει Multiplayer Modes και μετά από κάποια στιγμή γίνεται επαναλαμβανόμενο. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι από τα παιχνίδια που παίζονται σε μικρές δόσεις για το κάτι διαφορετικό. Είναι ένα Single-player παιχνίδι που προσπαθεί να αναβιώσει την δράση των παλιών Open-world τίτλων χωρίς όμως να προσφέρει κάτι καινοτόμο οπότε μην περιμένετε να βρείτε περιεχόμενο αντίστοιχο αυτών των GTAV και The Witcher 3. Αξίζει όμως μια ματιά αν είστε φίλοι του είδους, και πόσο μάλλον φίλοι των Saints Row.

Ευχαριστούμε την Enarxis Dynamic Media για την παροχή του Review Code. 

Agents of Mayhem - PC Review
ΙΣΤΟΡΙΑ7
GAMEPLAY7
ΓΡΑΦΙΚΑ9
ΑΠΟΔΟΣΗ6
ΔΙΑΡΚΕΙΑ7
ΕΠΑΝΑΛΗΠΤΙΚΟΤΗΤΑ6.5
7Καλό
Reader Rating: (0 Votes)
0.0